IV KR 102/74

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Wieczorek (sprawozdawca). Sędziowie: R. Młynkiewicz, I. Kazimierczak.Prokurator Prokuratury Generalnej: Z. Śliwiński.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 1974 r. sprawy: 1) Jana W., oskarżonego z art. 11 § 1 w związku z art. 202 § 2 k.k., art. 200 § 1 i art. 18 § 2 w związku z art. 200 § 1 k.k., 2) Zbigniewa Karola P., oskarżonego z art. 11 § 1 w związku z art. 202 § 2 k.k., art. 200 § 1 i art. 246 § 2 k.k. (...), z powodu rewizji wniesionych przez prokuratora co do oskarżonych: Jana W., Zbigniewa Karola P. oraz obrońców tych oskarżonych od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Kielcach z dnia 28 grudnia 1973 r.zmienił zaskarżony wyrok co do oskarżonych Jana W. i Zbigniewa Karola P. w ten sposób, że uchylił orzeczone wobec nich kary łączne:co do oskarżonego Jana W.a) na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lipca 1974 r. o amnestii (Dz. U. Nr 27, poz. 159) darował kary pozbawienia wolności wymierzone mu za przestępstwa opisane w zaskarżonym wyroku w pkt II, III, IV i VI;b) na podstawie art. 3 pkt 1 i 4 tejże ustawy o amnestii złagodził kary pozbawienia wolności wymierzone temuż oskarżonemu za przestępstwo opisane w pkt V zaskarżonego wyroku o połowę, tj. do 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, a za przestępstwo opisane w pkt I tego wyroku o 1/3, tj. do 3 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności (...);c) wymierzył oskarżonemu Janowi W. nową karę łączną 4 lat pozbawienia wolności (...);d) w pozostałej części zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonego Jana W. utrzymał w mocy (...);co do oskarżonego Zbigniewa Karola P.a) co do przestępstwa przypisanego mu w pkt VIII wyroku uchylił zaskarżony wyrok i na podstawie art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 18 lipca 1974 r. o amnestii (Dz. U. Nr 27, poz. 159) postępowanie umorzył (...), a na podstawie art. 1 ust. 1 tejże ustawy o amnestii darował temuż oskarżonemu orzeczone kary pozbawienia wolności za przestępstwa opisane w pkt II i VII zaskarżonego wyroku;b) na podstawie art. 3 pkt 4 wyżej wymienionej ustawy o amnestii wymierzoną oskarżonemu karę pozbawienia wolności za przestępstwo opisane w pkt I wyroku złagodził o 1/3, tj. do 3 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności (...);c) wymierzył oskarżonemu Zbigniewowi Karolowi P. nową karę łączną grzywny w kwocie 30.000 zł, z zamianą w razie nieuiszczenia jej w terminie na 300 dni kary zastępczej pozbawienia wolności;d) w pozostałej części zaskarżony wyrok co do oskarżonego Zbigniewa Karola P. utrzymał w mocy (...).Uzasadnienie faktyczne(...) Omówienia wymaga zastosowanie przez Sąd Najwyższy ustawy z dnia 18 lipca 1974 r. o amnestii (Dz. U. Nr 27, poz. 159) do przestępstwa przypisanego oskarżonym Janowi W. i Zbigniewowi Karolowi P. w pkt I zaskarżonego wyroku.Ustawa ta w art. 4 określa przestępstwa, do których amnestii nie stosuje się. Wyłączenia te dotyczą uchylenia dobrodziejstwa amnestii w stosunku do sprawców przestępstw najbardziej groźnych społecznie ze względu na rodzaj przestępstwa, rozmiar szkody, osobę sprawcy lub okoliczności popełnienia czynu.Z opisu przestępstwa przypisanego oskarżonym wynika, że usiłowali oni zagarnąć mienie wielkiej wartości (art. 120 § 2 k.k.). Wprawdzie wymieniona wyżej ustawa o amnestii w art. 4 pkt 4 stanowi, że amnestii nie stosuje się do przestępstw określonych w art. 202 § 2 k.k., jednakże w sposób jednoznaczny stanowi: "jeżeli zagarnięto mienie wielkiej wartości". Z takiego sformułowania ustawy wynika, że jeśli działanie przestępne określone w art. 202 § 2 k.k. zostało zakończone w stadium usiłowania, to nie jest ono wyłączone spod działania amnestii (...).