IV KR 234/73

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia R. Kryże. Sędziowie: J. Pustelnik (sprawozdawca), A. Michalczyk.Prokurator Prokuratury Generalnej: Z. Śliwiński.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 1973 r. sprawy:1) Stanisława Alfreda P., oskarżonego z art. 210 § 2 k.k. w związku z art. 60 § 1 k.k.,2) Wiesława S., oskarżonego z art. 210 § 2 k.k.,3) Tadeusza L., oskarżonego z k.k., z powodu rewizji wniesionych przez obrońców oskarżonych od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Olsztynie z dnia 27 lutego 1973 r.utrzymał w mocy zaskarżony wyrok (...).Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Rewizje nie są zasadne.Przepis art. 331 § 2 k.p.k. stanowi, że oskarżyciel posiłkowy, choćby miał składać zeznania jako świadek, może pozostać na sali w czasie prowadzenia całej rozprawy. Jeżeli zatem kodeks postępowania karnego przewiduje taką sytuację i z tego powodu nie wprowadza żadnego ograniczenia w dopuszczeniu pokrzywdzonego do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze oskarżyciela posiłkowego (art. 45 § 1 k.p.k.), to nie można przyjąć, że z tego powodu udział takiego oskarżyciela posiłkowego nie leży w interesie wymiaru sprawiedliwości.Powody, dla których sąd odmawia dopuszczenia oskarżyciela posiłkowego do udziału w postępowaniu czy pozbawia go jego praw, zostały wyraźnie i wyczerpująco wymienione w przepisach i 2 k.p.k. Skoro zaś pozostawanie oskarżyciela posiłkowego na sali w czasie rozprawy, a więc również składania wyjaśnień przez oskarżonych, jest wyraźnie uregulowane powołanym poprzednio przepisem art. 331 § 2 k.p.k., to nie można przyjąć, że udział tego oskarżyciela z tego właśnie powodu "znacznie utrudnia postępowanie" - jak to twierdzą rewizje (...).