KrC 212/50

Uzasadnienie faktyczneWniosek o stwierdzenie zgonu jest wystarczającą legitymacją do wdrożenia odnośnego postępowania, jeśli złożony został ze względu na prawa spadkowe wnioskodawcy w ramach przepisu art. 16 pr. spadk., wykazuje bowiem interes wnioskodawcy w uzyskaniu postanowienia, wymaganego dla wykonania praw spadkowych po zmarłym. Bliższe badanie tych praw nie może być przedmiotem postępowania o stwierdzenie zgonu, gdyż te kwestie rozpoznawane być mają w postępowaniu spadkowym, w którym prawa spadkowe dziedzica wykazane być mają dowodami śmierci czy utraty praw spadkowych innych, bliższych spadkodawcy osób. Takie dowody mogą już istnieć przed wdrożeniem postępowania o stwierdzenie zgonu spadkodawcy i dlatego zbyteczną jest sprawą wciąganie w to postępowanie całego szeregu osób, które teoretycznie mogłyby obalać legitymację wnioskodawcy do zainteresowania się śmiercią bliskich krewnych. Sam zresztą fakt istnienia bliższych spadkobierców ustawowych nie wyklucza w myśl przepisu art. 13 § 1 zd. pierwsze kpn, że inne jeszcze osoby mogą być zainteresowane w stwierdzeniu zgonu spadkodawcy z uwagi na pośrednie prawa do spadku z innego tytułu.Ponadto fakt śmierci jakiejś osoby stwarza sam przez się domniemanie, że prawa pozostałych po niej bliskich członków rodziny mogą być przez to dotknięte i że są oni tym samym zainteresowani w stwierdzeniu tego faktu. To domniemanie daje legitymację z art. 2 § 1 kpn do wdrożenia postępowania o stwierdzenie zgonu, jeśli nie stoją temu na przeszkodzie inne oczywiste fakty, które w razie wątpliwości mogą być przedmiotem badania z urzędu po myśli art. 17 kpn.