V CKN 357/01

Izba Cywilna2001-10-15

Skład orzekający: Lech Walentynowicz, Marian Kocon, Barbara Myszka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy kasacja od postanowienia sądu drugiej instancji w przedmiocie odrzucenia skargi o wznowienie postępowania nieprocesowego jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Kasacja od postanowienia sądu drugiej instancji w przedmiocie odrzucenia skargi o wznowienie postępowania nieprocesowego jest niedopuszczalna. Postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi o wznowienie nie jest orzeczeniem co do istoty sprawy ani postanowieniem w przedmiocie odrzucenia wniosku lub umorzenia postępowania kończącego sprawę w postępowaniu nieprocesowym, a zatem nie podlega zaskarżeniu kasacją na podstawie art. 5191 § 1 k.p.c.
Stan faktyczny
Marianna C. złożyła skargę o wznowienie postępowania w sprawie z zakresu prawa rzeczowego. Sąd Rejonowy odrzucił jej skargę. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie na to postanowienie. Marianna C. złożyła kasację od postanowienia Sądu Okręgowego. Sąd Najwyższy odrzucił kasację jako niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił kasację Marianny C. jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie z dnia 15 października 2001 r., V CKN 357/01 Kasacja od postanowienia sądu drugiej instancji w przedmiocie odrzucenia skargi o wznowienie postępowania nieprocesowego jest niedopuszczalna. Sędzia SN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) Sędzia SN Marian Kocon Sędzia SN Barbara Myszka Sąd Najwyższy w sprawie ze skargi Marianny C. o wznowienie postępowania w sprawie z wniosku Marianny T. przy uczestnictwie Jacka C., Kazimierza P., Danieli G., Marianny C., Tadeusza T. i Andrzeja T., zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 21 października 1999 r., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 października 2001 r., na skutek kasacji Marianny C. od postanowienia Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 28 czerwca 2001 r. odrzucił kasację. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2001 r. Sąd Okręgowy w Częstochowie oddalił zażalenie Marianny C. na postanowienie Sądu Rejonowego w Częstochowie, odrzucające jej skargę o wznowienie postępowania w sprawie II Ns (...), podzielając pogląd Sądu pierwszej instancji w kwestii nieistnienia powołanej podstawy wznowienia (art. 403 § 2 k.p.c. w związku z art. 410 § 1 k.p.c. oraz art. 524 § 1 k.p.c.). W kasacji Marianna C. wniosła o uchylenie postanowienia Sądu odwoławczego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania została złożona po dniu 30 czerwca 2000 r., w związku z czym rozpoznano ją według znowelizowanych przepisów procesowych (zob. art. 5 i 6 ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego, ustawy o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz ustawy o komornikach sądowych i egzekucji, Dz.U. Nr 48, poz. 554). Sprawą, której dotyczyła skarga, była sprawa z zakresu prawa rzeczowego (o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez posiadacza samoistnego). W sprawach nieprocesowych kasacja przysługuje od wydanego przez sąd drugiej instancji postanowienia co do istoty sprawy oraz od postanowienia w przedmiocie odrzucenia wniosku i umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie (art. 5191 § 1 k.p.c.). Postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi o wznowienie postępowania jest orzeczeniem formalnym, którego przedmiotem nie jest odrzucenie wniosku o wszczęcie postępowania nieprocesowego ani umorzenie postępowania. Odrzucenie skargi o wznowienie nie może być traktowane analogicznie jak odrzucenie wniosku o wszczęcie postępowania nieprocesowego, ponieważ są to odrębne, zindywidualizowane żądania procesowe; wniosek inicjuje postępowanie nieprocesowe, natomiast skarga o wznowienie ma charakter szczególnego środka zaskarżenia. Niedopuszczalne byłoby posłużenie się w przedstawionej sytuacji analogią, ponieważ nie występuje tu luka w prawie procesowym. Orzeczenia wydane w postępowaniu nieprocesowym, które kończą postępowanie w sprawie, a nie podlegają zaskarżeniu kasacją, mogą być – w przewidzianych prawem sytuacjach – zaskarżone zażaleniem (art. 39318 § 2 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c.). Z przedstawionych przyczyn kasacja Marianny C. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (art. 3937 § 2 k.p.c.). Należy również zauważyć, że niedopuszczalne byłoby zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 28 czerwca 2001 r., ponieważ orzeczenie to zostało wydane w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji (art. 39318 § 2 k.p.c.). Po nowelizacji, dokonanej powołaną ustawą z dnia 24 maja 2000 r., zażalenia są rozpoznawane wyłącznie w systemie dwuinstancyjnym.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 403 § 2 KPCart. 410 § 1 KPCart. 524 § 1 KPCart. 5art. 5191 § 1 KPCart. 39318 § 2 KPCart. 13 § 2 KPCart. 3937 § 2 KPC§ 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy