V CNP 59/09

Sygn. akt V CNP 59/09 POSTANOWIENIE Dnia 30 października 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Henryk Pietrzkowski w sprawie z powództwa W.C. przeciwko Skarbowi Państwa – Staroście K. o ustalenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 października 2009 r., na skutek skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 28 czerwca 2007 r., sygn. akt [...], odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Wniesiona przez powoda W.C. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sadu Okręgowego w Ś z dnia 28 czerwca 2007 r. podlega odrzuceniu z następujących przyczyn. Skarga nie spełnia wymagania przewidzianego w art.4245 § 1 pkt 3 k.p.c., brak w niej bowiem wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Nie sanuje tego braku wskazanie podstaw, na których skarga została oparta, bowiem wymagania skargi zawarte w pkt 2 i 3 art. 4245 § 1 k.p.c. są niezależne od siebie i spełniają, jako istotne elementy skargi, różne funkcje (zob. m. in. postanowienie SN z 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7–8, poz. 140.). Skarga nie spełnia również wymagania opisanego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. Wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe polega na ujawnieniu i przedstawieniu tej okoliczności w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości oraz na dowiedzeniu jej istnienia i przekonywającym uzasadnieniu. Oznacza to, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia (nie tylko skargi kasacyjnej na niedopuszczalność której skarżący się powołał), których zastosowanie – w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia – jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku (por. postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006/7-8/140, postanowienie SN z dnia 28 lutego 2006 r., I CNP 12/06, niepubl.). Wobec powyższego nie można uznać, że zawarty w skardze wywód odnoszący się jedynie do niedopuszczalności skargi kasacyjnej wypełnia wymaganie przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).