V CNP 62/16

Izba Cywilna2016-12-28

Skład orzekający: Krzysztof Pietrzykowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji, oparta na zarzucie błędnej interpretacji umowy i zastosowania art. 5 k.c., może zostać przyjęta do rozpoznania, jeśli interpretacja sądu odwoławczego nie jest oczywiście nieprawdziwa, a działanie pozwanego naruszyło zaufanie państwa do obywateli?
Ratio decidendi
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji nie zasługuje na przyjęcie do rozpoznania, gdy interpretacja przyjęta przez sąd odwoławczy, mimo możliwości odmiennej wykładni umowy, nie jest oczywiście nieprawdziwa, a zachowanie pozwanego naruszyło zaufanie państwa do obywateli i nie ma podstaw do zastosowania art. 5 k.c. W takiej sytuacji skarga jest oczywiście bezzasadna na podstawie art. 424(9) k.p.c.
Stan faktyczny
Pozwany wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w J. z dnia 30 września 2014 r., sygn. akt II Ca (…), w sprawie o zapłatę. Skarga dotyczyła interpretacji umowy między stronami oraz zastosowania art. 5 k.c. Sąd Najwyższy uznał, że interpretacja przyjęta przez Sąd odwoławczy nie była oczywiście nieprawdziwa, a działanie pozwanego naruszyło zaufanie państwa do obywateli.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił odmówić przyjęcia skargi do rozpoznania oraz oddalić wniosek o zasądzenie kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CNP 62/16 POSTANOWIENIE Dnia 28 grudnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie ze skargi R. M. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w J. z dnia 30 września 2014 r., sygn. akt II Ca (…), w sprawie z powództwa Powiatu J. reprezentowanego przez Starostę J., w imieniu którego działa Powiatowy Urząd Pracy w J. przeciwko R. M. , A. M. i M. M. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 grudnia 2016 r., 1. odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania; 2. oddala wniosek powoda o zasądzenie kosztów postępowania. 2 UZASADNIENIE W niniejszej sprawie pozwany wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia Sądu II instancji. Należy podkreślić, że chociaż można umowę między powodem a pozwanym różnie interpretować, czemu dały wyraz rozbieżne rozstrzygnięcia Sądów I i II instancji, to nie można uznać interpretacji przyjętej przez Sąd odwoławczy za nieprawdziwą. W świetle ustalonych faktów nie budzi wątpliwości nieprawdziwość oświadczenia złożonego przez pozwanego. Dodać trzeba, że okoliczność ograniczenia wymagania dowodzenia tego, że nie prowadziło się przed aplikowaniem o środki żadnej działalności gospodarczej, tylko w formie oświadczenia, jest wyrazem zaufania państwa do obywateli. Działanie pozwanego wyraźnie pogwałciło to zaufanie, zatem nie zasługuje na ochronę, nie ma też podstaw do zastosowania art. 5 k.c. Skarga pozwanego jest zatem oczywiście bezzasadna (art. 4249 k.p.c.) i w konsekwencji nie zasługuje na przyjęcie do rozpoznania. Powód wniósł odpowiedź na skargę po terminie (pierwotnie wniesiona odpowiedź została zwrócona na podstawie art. 132 § 1 k.p.c.), nie ma zatem podstaw do zasądzenia wnioskowanych kosztów. db

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 5 KCart. 4249 KPCart. 132 § 1 KPC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy