V CNP 68/16

Sygn. akt V CNP 68/16 POSTANOWIENIE Dnia 15 marca 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie ze skargi M. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 15 kwietnia 2016 r., sygn. akt XVIII RCa (…), w sprawie z powództwa Z. S. przeciwko M. S. o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 marca 2017 r., odrzuca skargę. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia z dnia 2 grudnia 2015 r. Sąd Rejonowy w B. pozbawił wykonalności, z dniem 23 marca 2010 r., rozstrzygnięcie objęte punktem pierwszym wyroku zaocznego wydanego przez ten Sąd w dniu 17 maja 2005 r. w sprawie III RC (…). Apelacja pozwanej od tego wyroku została oddalona wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 15 kwietnia 2016 r. Skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego z dnia 15 kwietnia 2016 r. złożyła pozwana. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać: oznaczenie orzeczenia, od którego 2 została wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części (art. 4245 § 1 pkt 1), przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie (punkt 2 powołanego artykułu), wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (pkt 3), uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (pkt 4), wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (pkt 5) oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem (pkt 6). Wymagania te mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione w sposób kumulatywny. Skarga niespełniająca któregokolwiek z tych warunków dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine. Skarga pozwanej nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. Obowiązek wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne jest wymogiem odrębnym od powinności przytoczenia w skardze jej podstaw oraz ich uzasadnienia. Wskazanie zatem przez skarżącego przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, które zostały naruszone przez sąd, w ramach przytoczenia podstawy skargi, nie spełnia jednocześnie wymogu określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. i odwrotnie – wskazanie przepisu prawa materialnego lub przepisów postępowania, z którym orzeczenie jest niezgodne, nie spełnia wymogu określonego w art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c., tj. wskazania podstaw skargi i jej uzasadnienia. W skardze pozwanej powołano przepisy wypełniające przesłankę z punktu 2 art. 4245 § 1 k.p.c., nie wskazano natomiast przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne; nie został zatem spełniony wymóg określony w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. Niespełnianie powyższego powoduje, że skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.). aj 3