V CNP 69/08

Izba Cywilna2008-11-06

Skład orzekający: Lech Walentynowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku częściowego, w sytuacji gdy skarżący utracił możliwość kontroli instancyjnej z przyczyn leżących po jego stronie, może zostać uwzględniona?
Ratio decidendi
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia aktualizuje się, gdy niezgodność ta polega na oczywistej i rażącej obrazie prawa. Zaskarżenie wyroku pierwszoinstancyjnego jest dopuszczalne w sytuacji bardzo wyjątkowej. Utrata możliwości kontroli instancyjnej z przyczyn leżących po stronie skarżącego jest równoznaczna z brakiem "wyjątkowego wypadku" wymaganego przez prawo, co skutkuje odrzuceniem skargi.
Stan faktyczny
Z. S. złożył skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku częściowego Sądu Rejonowego w T. z dnia 28 października 2005 r., który uwzględnił powództwo o zapłatę. Skarżący utracił możliwość kontroli instancyjnej tego orzeczenia z przyczyn leżących po jego stronie i nie odniósł się do merytorycznej treści wyroku.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku częściowego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CNP 69/08 POSTANOWIENIE Dnia 6 listopada 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi Z. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku częściowego Sądu Rejonowego w T. z dnia 28 października 2005 r., sygn. akt I C (…) [I WSC (…)] w sprawie z powództwa Międzynarodowej Korporacji Gospodarczej "I.(…)" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T. przeciwko Z. S. i Z. M. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 listopada 2008 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia aktualizuje się wówczas, gdy niezgodność ta – w rozumieniu art. 4241 k.p.c. w związku z art. 417 § 1 i 4171 § 2 k.c. – polega na oczywistej i rażącej obrazie prawa, niebudzącej żadnych wątpliwości (por. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 4 stycznia 2007 r., V CNP 132/06, OSNC 2007, nr 11, poz. 174). Skarżący zakwestionował prawomocny wyrok Sądu Rejonowego w T. z dnia 28 października 2005 r., uwzględniający powództwo. Zaskarżenie wyroku pierwszo-instancyjnego dopuszczalne jest jednak w sytuacji bardzo wyjątkowej (zob. art. 4241 § 2 k.p.c.). Skarżący z przyczyn leżących po jego stronie utracił możliwość kontroli instancyjnej (apelacyjnej) kwestionowanego orzeczenia, co jest równoznaczne z brakiem „wyjątkowego wypadku” wymienionego w art. 4241 § 2 k.p.c. Nie odniósł się też 2 do merytorycznej treści wyroku, wszechstronnie uzasadnionego przez Sąd Rejonowy, zatem nie uprawdopodobnił wyrządzenia szkody wskutek wydania tego orzeczenia (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Należało w konsekwencji odrzucić skargę (art. 4248 § 1 i 2 k.p.c.).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 4241 KPCart. 417 § 1art. 4241 § 2 KPCart. 4245 § 1 pkt 4 KPCart. 4248 § 1§ 1§ 2§ 1 pkt 4

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 22.07.2026. · PDF źródłowy