V CNP 7/10

Izba Cywilna2010-05-28

Skład orzekający: Krzysztof Pietrzykowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest dopuszczalna, jeśli nie wskazano przepisu prawa, z którym orzeczenie jest niezgodne, nie wykazano niemożności wzruszenia orzeczenia innymi środkami prawnymi i nie uprawdopodobniono poniesienia szkody?
Ratio decidendi
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia podlega odrzuceniu, jeżeli nie spełnia wymogów formalnych określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. W szczególności, skarga musi zawierać wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, wykazanie, że wzruszenie orzeczenia innymi środkami prawnymi nie było możliwe, oraz uprawdopodobnienie poniesienia szkody.
Stan faktyczny
Powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego. Skarga nie zawierała wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, nie wykazywała niemożności wzruszenia orzeczenia innymi środkami prawnymi, ani nie uprawdopodobniała poniesienia szkody.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia oraz zasądził od powoda na rzecz pozwanego zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CNP 7/10 POSTANOWIENIE Dnia 28 maja 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa M. W. przeciwko Powiatowi R. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 maja 2010 r., na skutek skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 22 września 2009 r., sygn. akt III Ca (…) [III WSC (….)], 1. odrzuca skargę; 2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 600 (sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym. Uzasadnienie Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 4245 § 1 k.p.c. Po pierwsze, w skardze nie wskazano przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Skarga zawiera wyłącznie podstawy skargi wraz z uzasadnieniem, a tymczasem nie budzi wątpliwości ani w doktrynie, ani w judykaturze, że niezależnie od podstaw skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia niezbędne jest wskazanie przepisów, z którymi jest ono niezgodne i wykazanie tej niezgodności. Po drugie, skarga nie zawiera wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Tymczasem w doktrynie i judykaturze wskazuje się, że skarga powinna 2 zawierać w tym zakresie samodzielny wywód prawny, w którym zostaną rozważone wszystkie inne ewentualne środki prawne oraz zostanie wykazane, że w danej sprawie one nie przysługują. Po trzecie, w skardze nie uprawdopodobniono poniesienia szkody. Jedynie ostatni akapit skargi zawiera stwierdzenie, że skarżący poniósł szkodę związaną z bezprawnym działaniem organu administracji oraz wadliwymi wyrokami. Brak jednak szczegółów i konkretów w tym zakresie, choćby takich, jakie zostały zawarte w uzasadnieniu kwestionowanego rozstrzygnięcia. W konsekwencji skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 4245 § 1 KPCart. 4248 § 1 KPC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy