V CSK 12/18

Sygn. akt V CSK 12/18 POSTANOWIENIE Dnia 5 czerwca 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa ,,Z.” Sp. z o.o. w K. przeciwko ,,F.” Sp. z o.o. w Ż. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 czerwca 2018 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego […] z dnia 22 sierpnia 2017 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 5400 zł (pięć tysięcy czterysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE 2 Zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oraz uzasadnienie wniosku. Uzasadnienie to nie może poprzestawać na odwołaniu się do uzasadnienia podstaw kasacyjnych, lecz musi obejmować wyodrębnioną argumentację jurydyczną przekonującą, że powołana przez skarżącego przesłanka w sprawie zachodzi. W wypadku, gdy skarżąca powódka twierdzi, że jej skarga jest oczywiście uzasadniona powinna przedstawić argumentację prawną, wyjaśniającą w czym ta oczywistość się wyraża oraz uzasadnić to twierdzenie, przy uwzględnieniu, że „oczywistość” skargi to jej zasadność ewidentna, niewątpliwa, możliwa do stwierdzenia bez głębszej analizy (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75). Skarga kasacyjna powódki nie przedstawia w pkt III na s. 3 - 5 tak rozumianego uzasadnienia „oczywistości” skargi. Na tle uzasadnienia wniosku na s. 3 – 5 jest wyraźnie widoczne, że ocena zarzutów – a tym bardziej „oczywistości" zarzuconych uchybień, mających prowadzić do oceny o „oczywistej" zasadności skargi opartej na takich zarzutach sprowadza się do negowania dokonanej przez Sąd Apelacyjny oceny treści postanowień zawartej przez strony umowy. Skarżąca nie przekonała zatem o spełnieniu wymienionej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. przesłanki. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i art. 99 k.p.c. oraz na podstawie § 2 pkt 7 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., w sprawie opłat za czynności radców prawnych, w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. (Dz.U. 2016 r., poz. 1667). aj