V CSK 13/14

WyrokIzba Cywilna2014-08-06

Skład orzekający: Zbigniew Kwaśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna zarzucająca naruszenie nieistniejącego przepisu prawa może zostać przyjęta do rozpoznania jako oczywiście uzasadniona?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że zarzut naruszenia nieistniejącego przepisu prawa (art. 217 § 2 k.c.) jednoznacznie dowodzi braku przesłanki oczywistej zasadności skargi. Oczywistość skargi wymaga jej ewidentnej i niewątpliwej zasadności, możliwej do stwierdzenia bez głębszej analizy, co nie może mieć miejsca w przypadku powołania się na nieistniejący przepis.
Stan faktyczny
Powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w sprawie o odszkodowanie, zadośćuczynienie, rentę i ustalenie przeciwko Skarbowi Państwa. Skarga kasacyjna zarzucała Sądowi Apelacyjnemu błędną wykładnię nieistniejącego przepisu art. 217 § 2 k.c. Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i nie obciążył powoda kosztami postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CSK 13/14 POSTANOWIENIE Dnia 6 sierpnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa J. R. przeciwko Skarbowi Państwa-Komendantowi Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w G. o odszkodowanie, zadośćuczynienie, rentę i ustalenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 sierpnia 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 27 czerwca 2013 r., sygn. akt V ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oraz uzasadnienie wniosku. Uzasadnienie to nie może poprzestawać na odwołaniu się do uzasadnienia podstaw kasacyjnych, lecz musi obejmować wyodrębnioną argumentację jurydyczną przekonującą, że powołana przez skarżącego przesłanka w sprawie zachodzi. W wypadku, gdy skarżący twierdzi, że jego skarga jest oczywiście uzasadniona, powinien przedstawić argumentację prawną, wyjaśniającą w czym ta oczywistość się wyraża oraz uzasadnić to twierdzenie, przy uwzględnieniu, że „oczywistość" skargi to jej zasadność ewidentna, niewątpliwa, możliwa do stwierdzenia bez głębszej analizy (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75). Skarga kasacyjna powoda zarzuca dokonanie błędnej wykładni nieistniejącego przepisu art. 217 § 2 k.c., co jednoznacznie dowodzi, że nie wystąpiła przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, ponieważ Sąd nie mógł dopuścić się naruszenia nieistniejącego w k.c. przepisu prawa. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.), nie obciążając powoda, na mocy art. 102 k.p.c., kosztami postępowania kasacyjnego, poniesionymi przez stronę pozwaną. [aw]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3984 § 2 KPCart. 217 § 2 KCart. 3989 § 2 KPCart. 102 KPC§ 2§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy