V CSK 140/19

Sygn. akt V CSK 140/19 POSTANOWIENIE Dnia 18 października 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie z urzędu przy uczestnictwie U. […] sp. z o.o. z siedzibą w Z., Syndyka Masy Upadłości […] D. sp. z o.o. w upadłości w N. o wpis ostrzeżenia o zakazie zbywania i obciążania nieruchomości, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 października 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania U. […] sp. z o.o. z siedzibą w Z. od postanowienia Sądu Okręgowego w J. z dnia 19 października 2018 r., sygn. akt II Ca […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) ustala, że każdy uczestnik ponosi koszty postępowania kasacyjnego związane z jego udziałem w tym postępowaniu. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 19 października 2018 r. Sąd Okręgowy w J. oddalił apelację uczestniczki postępowania „U.” spółki z o.o. z siedzibą w Z. od postanowienia Sądu Rejonowego w J. z dnia 30 maja 2018 r. wydanego w sprawie wszczętej z urzędu, przy udziale „U.” sp. z o.o. z siedzibą w Z. oraz Syndyka masy upadłości D. spółki z o.o. w upadłości w N. o wpis ostrzeżenia o zakazie zbywania i obciążania przez „U.” sp. z o.o. z siedzibą w Z. bliżej opisanej nieruchomości mającej urządzoną księgę wieczystą (…) Sąd Rejonowy dokonał przedmiotowego wpisu na podstawie zaopatrzonego we wzmiankę o wykonalności postanowienia Sądu Okręgowego w J. z dnia 21 grudnia 2017 r. w sprawie I C (…) o zabezpieczeniu powództwa Syndyka masy upadłości D. spółki z o.o. w upadłości 2 w N. przeciwko I. sp. z o.o. w S. i „U. ” sp. z o.o. z siedzibą w Z. o uznanie za bezskuteczne czynności prawnych przez ustanowienie wskazanego wyżej zakazu do czasu prawomocnego zakończenia tego postępowania W związku ze skargą kasacyjną uczestniczki „U.” sp. z o.o. w Z. od postanowienia Sądu Okręgowego należy podnieść, co następuje: Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji, służącym ochronie interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa, wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa i jurysprudencji oraz eliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu nieważnym lub orzeczeń oczywiście niezgodnych z prawem. Stosownie do 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Z punktu widzenia funkcji oraz założeń skargi kasacyjnej jako nadzwyczajnego środka zaskarżenia, rolą „przedsądu" jest wstępna selekcja skarg pod kątem spełniania wymienionych wyżej kryteriów (przyczyn kasacyjnych) kwalifikujących skargę do jej przedstawienia Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca przytoczyła pierwszą i czwartą przyczynę kasacyjną. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest problem nowy i dotychczas niewyjaśniony, dotyczący ważnego abstrakcyjnego zagadnienia jurydycznego, którego rozstrzygnięcie przez Sąd Najwyższy przy okazji rozpoznania skargi kasacyjnej przyczyni się do rozwoju orzecznictwa i nauki prawa oraz będzie miało znaczenie nie tylko dla tej konkretnej, jednostkowej sprawy, ale także dla innych podobnych spraw (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2013 roku, IV CSK 53/13, niepubl.). Skarżący powinien sformułować to zagadnienie w sposób przyjęty przy przedstawianiu przez 3 sąd powszechny zagadnienia prawnego do rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 390 § 1 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 9 maja 2006 r., V CSK 75/06, niepubl.) Sformułowane przez skarżącą istotne zagadnienia prawne dotyczą tego, czy zbycie nieruchomości dokonane wbrew zakazowi zbywania, który jednak w chwili zbycia nie został jeszcze wpisany do księgi wieczystej, jest ważne i skuteczne, oraz tego, czy sąd wieczystoksięgowy może w dowolnej kolejności rozpoznawać wpływające konkurencyjne wnioski, gdy działa z urzędu i na wniosek. Skarżąca nie przedstawiła jednak pogłębionego wywodu prawnego uzasadniającego zgłoszone wątpliwości, wykazującego zasadność preferowanego sposobu jego rozstrzygnięcia oraz wadliwość rozwiązania postawionego problemu przez Sąd drugiej instancji w zaskarżonym orzeczeniu. Nie została zatem wykazana pierwsza ze wskazanych przez nią przyczyn kasacyjnych. Powołanie się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej wymaga wykazania przez skarżącego niewątpliwej, widocznej na pierwszy rzut oka (prima facie) bez konieczności pogłębionej analizy zaskarżonego orzeczenia, sprzeczności przyjętej przez Sąd drugiej instancji wykładni lub zastosowania normy prawnej z brzmieniem przepisów lub powszechnie przyjętymi regułami interpretacji (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, niepubl., z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, niepubl., z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, niepubl., z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, niepubl. oraz z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08, niepubl.). O przyjęciu skargi kasacyjnej do rozpoznania nie decyduje przy tym samo oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. We wniosku o przyjęcie skargi na podstawie art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., skarżąca nie zamieściła wyodrębnionego i samodzielnego wywodu prawnego konkretyzującego, które przepisy zostały naruszone, na czym polega zarzucana „oczywistość" ich naruszenia oraz przekonującego, że to naruszenie doprowadziło do wydania orzeczenia, którego wadliwość jest widoczna na pierwszy rzut oka i da się stwierdzić w sposób jednoznaczny. W tym stanie rzeczy, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, pozostawiając uczestników przy 4 kosztach związanych z ich udziałem w postępowaniu kasacyjnym (art. 520 § 1 w zw. z art. 39821, art. 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c.). as] jw