V CSK 153/16

Sygn. akt V CSK 153/16 POSTANOWIENIE Dnia 12 października 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie z wniosku Ł. C. przy uczestnictwie T. S. A. w K. o ustanowienie służebności przesyłu, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 października 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w O. z dnia 30 października 2015 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestnika kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 3 marca 2015 r. Sąd Rejonowy w K. oddalił wniosek Ł. C. o ustanowienie na rzecz uczestnika postępowania T. S.A. w K. służebności przesyłu na nieruchomości wnioskodawcy obejmującej działki bliżej opisane w postanowieniu. Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w O. oddalił apelację wnioskodawcy od tego postanowienia. W skardze kasacyjnej wnioskodawcy wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparty został na przesłankach z art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Rozpoznając nadzwyczajny środek zaskarżenia jakim jest skarga kasacyjna Sąd Najwyższy działa w interesie publicznym, dokonując wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe. Dlatego uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powinien przedstawić argumentacją jurydyczną pozwalająca przyjąć, że w sprawie rzeczywiście występuje przywołana w nim przesłanka. Wymagania tego nie spełnia sformułowanie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) jedynie w sposób ogólny, a zwłaszcza przez ograniczenie się do samego postawienia pytania, bez wyjaśnienia – jak czyni to skarżący - na czym polega istota powstających na jego tle wątpliwości i przytoczenia uzasadniającej je argumentacji prawnej Nie może też odnieść skutku wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na potrzebę wykładni przepisów prawa, pozbawiony uzasadnienia, a w jego miejsce odsyłający do uzasadnienia podstaw skargi, które stanowią odrębny element skargi kasacyjnej i na tym etapie postępowania nie podlegają ocenie Sądu Najwyższego. Skarżący nie wykazał także, że skarga jest oczywiście uzasadniona. O wystąpieniu tej przesłanki można mówić jedynie wówczas, gdy zasadność skargi na tle jej podstaw jest na tyle widoczna i niewątpliwa, że może być stwierdzona bez konieczności przeprowadzenia głębszej analizy sprawy oraz podstaw skargi (por. postanowienia SN z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, 3 nr 3, poz. 49 oraz z dnia SN z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07, niepubl.). W tym kierunku powinny zmierzać argumenty mające stanowić uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na jej oczywistą zasadność, których jednakże w skardze nie przedstawiono. Wnioskodawca, powołując się na tę przesłankę, ograniczył się bowiem do stwierdzenia o rażącym naruszeniu przez Sąd drugiej instancji przepisów wskazanych w podstawie naruszenia prawa materialnego. W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy, w granicach zaskarżenia bierze pod uwagę z urzędu. Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c., orzeczono jak w sentencji. db