V CSK 199/17

Sygn. akt V CSK 199/17 POSTANOWIENIE Dnia 12 października 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Frąckowiak w sprawie z wniosku […] Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. przy uczestnictwie "G." S.A. w W. i "A." Spółki z o.o. w W. o wpis w księdze wieczystej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 października 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania "A." Spółki z o.o. we Wrocławiu od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 27 września 2016 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skragi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od uczestnika postępowania "A." spółki z o.o. w W. na rzecz wnioskodawcy kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie 2 i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Uczestnik – A. Sp. z o.o. w W. we wniesionej skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 27 września 2016 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że skarga uczestnika jest oczywiście uzasadniona. Trafnie skarżący wskazuje, że postępowanie wszczęte wnioskiem o wpis zmiany wierzyciela hipotecznego jest sprawą cywilną. Natomiast z art. 194 ust. 1 i art. 195 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (jedn. tekst Dz. U. z 2016, poz. 1896) wynika, że podstawą takiego wpisu jest wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego podpisany przez osoby upoważnione do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych funduszu i opatrzone pieczęcią towarzystwa zarządzającego funduszem sekurytyzacyjnym, który ma moc dokumentu urzędowego. Kierując się zasadą racjonalnego ustawodawcy, wobec jednoznacznego brzmienia art. 194 ust. 1 i 195 wspomnianej ustawy, przepis art. 194 ust. 2 tej ustawy należy rozumieć, w ten sposób, że moc prawna dokumentów urzędowych, o których mowa w art. 194 ust. 1 nie obowiązuje w postępowaniu cywilnym, z wyjątkiem postępowania zainicjowanego wnioskiem funduszu sekurytyzacyjnego o wpis zmiany dotychczasowego wierzyciela w przypadku nabycia przez fundusz wierzytelności albo puli wierzytelności zabezpieczonych hipoteką. Wprawdzie wniosek taki nie wynik wprost z literalnej wykładni art. 194 ust. 2 powołanej wyżej ustawy, ale wykładnia systemowa wsparta przyjmowaną często zasadą racjonalnego ustawodawcy, pozwala na uznanie takiego rozumienia tego przepisu za w pełni uzasadnione. W tej sytuacji zaskarżony wyrok odpowiada prawa, a skargi kasacyjnej nie można uznać za oczywiście uzasadnioną. Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność 3 postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.). Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). Na wniosek […] Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. (wnioskodawcy) Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. oraz art. 391 § 1 k.p.c. i art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. jw