V CSK 224/14

Sygn. akt V CSK 224/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 listopada 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z wniosku A. P. , J. P. , W. Z. i Z. M. przy uczestnictwie B. C., M. C., A. Z., E. Z., R. C., G. L., H. K., W. Z., J. Z., E. J., Zakładu Handlowo - Usługowego "P." Spółki Jawnej z siedzibą w Z., Skarbu Państwa-Starosty K., P. Z. i Gminy P. o stwierdzenie nabycia prawa własności nieruchomości przez zasiedzenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 listopada 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni A. P. od postanowienia Sądu Okręgowego w C. z dnia 14 listopada 2013 r., sygn. akt VI Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawczyni A. P. na rzecz uczestników: B. C. , M. C. i Zakładu Handlowo - Usługowego "P." Spółki Jawnej z siedzibą w Z. kwotę 600 ( sześćset ) zł oraz na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 900 ( dziewięćset ) zł - tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE 2 Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżąca oparła wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na drugiej z wymienionych przesłanek (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.), powołując się na potrzebę wykładni art. 172 § 1 w zw. z art. 176 § 1 k.c., art. XLII przep. wpr. k.c. oraz art. 10 ustawy z dnia 28 lipca 1990 o zmianie ustawy – Kodeks cywilny. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów zachodzi wtedy, gdy określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się jeszcze wykładni bądź jego niejednolita wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć, a dokonanie wykładni jest niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 kwietnia 2014 r., IV CSK 623/13, z dnia 24 kwietnia 2014, II CSK 600/13 oraz z dnia 10 października 2013 r., II UK 235/13 - nie publ.). Wywód skarżącej nie spełnia tej ostatniej przesłanki. Kwestia możliwości doliczenia pewnych okresów do biegu zasiedzenia pozostaje bowiem irrelewantna w sytuacji, w której ustalono, że rodzice wnioskodawczyni w ogóle weszli w posiadanie nieruchomości. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).