V CSK 239/17

Sygn. akt V CSK 239/17 POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z wniosku A.W. przy uczestnictwie A.W. i prokuratora o uchylenie ubezwłasnowolnienia, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 października 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 14 września 2016 r., sygn. akt I ACa (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) przyznaje adwokatowi T.O. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w (...) kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł powiększną o należny podatek od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej wnioskodawcy z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. UZASADNIENIE Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Tak ujęta instytucja tzw. przedsądu jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także ze sformułowanymi 2 przez Radę Europy zaleceniami wprowadzenia środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla. Wnioskodawca zarzucił zaskarżonemu postanowieniu Sądu Apelacyjnego z dnia 14 września 2016 r., oddalającemu jego apelację od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 25 stycznia 2016 r., oddalającego wniosek o uchylenie ubezwłasnowolnienia częściowego jego żony, naruszenie art. 16 § 1 k.c. oraz art. 227, 233, 299, 378 § 1 i art. 5441 k.p.c. Wniosek o przyjęcie do rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej skarżący uzasadnił oczywistą jej zasadnością w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. z powodu rażących naruszeń przepisów prawa materialnego i procesowego przez Sąd Apelacyjny. Wskazana przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest w sprawie spełniona. Z zestawienia starannego uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia z treścią skargi kasacyjnej wynika nie tylko brak podstaw do uznania wniesionej skargi za oczywiście uzasadnioną w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., ale w ogóle brak jakichkolwiek podstaw do stwierdzenia uchybień w zaskarżonym orzeczeniu. Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Podstawę rozstrzygnięcia o kosztach pomocy prawnej udzielonej wnioskodawcy z urzędu w postępowaniu kasacyjnym stanowiły przepisy § 4 ust. 1-3, § 14 ust. 1 pkt 27 i § 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r., poz. 1714). jw