V CSK 251/13

Sygn. akt V CSK 251/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 lutego 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa T. K. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "[…]" w T. o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 lutego 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 25 października 2012 r., sygn. akt III Ca […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 300 ( trzysta ) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Strona pozwana (Spółdzielnia Mieszkaniowa „[…]”) wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 25 października 2012 r., w którym umorzono postępowanie apelacyjne. Sąd Okręgowy stwierdził, że doszło do zawieszenia postępowania apelacyjnego na zgodny wniosek stron (postanowieniem z dnia 12 lipca 2011 r.), a wniosek o umorzenie postępowania apelacyjnego strona powodowa złożyła w październiku 2012 r., tj. po upływie terminu przedawnienia przewidzianego w art. 182 § 1 k.p.c. W skardze kasacyjnej strony pozwanej podnoszono zarzuty naruszenia art. 357 § 2 k.p.c. i art. 182 § 1 k.p.c. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, pozwana wywodziła, że w rozpoznawanej sprawie wystąpiło istotne zagadnienie prawne, a ponadto skarga jest oczywiście uzasadniona (art. 398 § 1 pkt 2 i 4 k.p.c.). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Analizując treść zaskarżonego postanowienia, treść skargi kasacyjnej, treść zawartej w tej skardze motywacji prawnej wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz odpowiedź na skargę, Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania, przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 2 i 4 k.p.c. W art. 182 § 1 k.p.c. wyraźnie przewidziano początek biegu terminu, w ciągu którego sąd umarza postępowanie, zawieszone m.in. na zgodny wniosek stron. Chodzi tu o sytuację, w której wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu roku „od daty zawiadomienia o zawieszeniu” (por. ostatnio np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 października 2010 r., IV CSK 122/10, nie publ.). Z akt sprawy wynika, że postanowienie o zawieszeniu postępowania wydano w dniu 12 lipca 2011 r. (k. 146), a wniosek powoda złożony został w październiku 2012 r. (k. 149). W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że przewidziany w art. 182 § 1 k.p.c. (obecnie - roczny) termin biegnie właśnie od daty postanowienia o zawieszeniu, a nie np. od daty jego prawomocności (orzeczenie Sądu 3 Najwyższego z dnia 25 października 1974 r., III PRN 45/74, OSN 1975, nr 4, poz. 70). Nie mają też znaczenia inne zdarzenia. Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania rozstrzygnięto stosownie do art. 98 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. i §§ 6,13 rozporządzenia MS z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (…) (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.). aw jw