V CSK 288/17

Sygn. akt V CSK 288/17 POSTANOWIENIE Dnia 16 listopada 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie z powództwa P. w Z. przeciwko R.D. o wydanie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 listopada 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 25 stycznia 2017 r., sygn. akt I ACa (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania 2) zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanego koszty postępowania kasacyjnego w kwocie 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych. UZASADNIENIE W związku ze skargą kasacyjną powoda P. w Z. od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) należy podnieść, co następuje: Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji, służącym ochronie interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa, wkład Sądu Najwyższego w rozwój jurysprudencji i prawa pozytywnego oraz eliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu nieważnym lub orzeczeń oczywiście niezgodnych z prawem. Taka konstrukcja i rola skargi 2 kasacyjnej powoduje konieczność poddania jej kontroli wstępnej pod kątem spełniania kryteriów kwalifikujących do przedstawienia skargi Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania. Stosownie do 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych, budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący przytoczył przesłankę z art. 3989 § 1 punkt 4 k.p.c., a więc oczywistą zasadność skargi. Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej na jej oczywistej zasadności wymaga wykazania przez skarżącego niewątpliwej, widocznej na pierwszy rzut oka (prima facie), bez konieczności pogłębionej analizy, sprzeczności wykładni lub zastosowania prawa materialnego lub procesowego z brzmieniem przepisów lub powszechnie przyjętymi regułami interpretacji (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08, niepubl.). W ocenie skarżącego przejawia się ona w naruszeniu art.355 § 2 k.c. przez przyjęcie, że przedsiębiorca budowlany dokonując zakupu maszyny budowlanej od swojego kontrahenta w celu zaliczenia ceny na poczet wymaganego zobowiązania sprzedającego, dokonuje zakupu okazjonalnego i nie związanego z prowadzoną przez siebie działalnością i w związku z tym nie można wymagać od nabywcy dochowania należytej staranności uwzględniającej zawodowy charakter prowadzonej przez niego działalności. Skarżący nie przedstawił jednak wywodu jurydycznego przekonującego o widocznej prima vista wadliwości zaskarżonego orzeczenia , a nie jest tym zakresie wystarczające odwołanie się do uzasadnienia podstaw kasacyjnych. W tym stanie rzeczy. orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania kasacyjnego na rzecz pozwanego, który wniósł odpowiedź na skargę 3 kasacyjną, orzeczono na podstawie art. 98 i art. 99 w związku z art. 108 w związku z art. 39821 i 391§ 1 k.p.c. jw