V CSK 304/16

Sygn. akt V CSK 304/16 POSTANOWIENIE Dnia 13 grudnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon w sprawie z powództwa A. M. przeciwko D. Spółce Akcyjnej w likwidacji w C. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 grudnia 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Gospodarczego w L. z dnia 13 stycznia 2016 r., sygn. akt VI Ga (...), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE W związku ze skargą kasacyjną pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 13 stycznia 2016 r. w sprawie z powództwa A.M. przeciwko D. Spółka Akcyjna w likwidacji w C. o zapłatę podnieść należy, co następuje : Stosownie do 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych, budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżąca oparła na oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. Oparcie wniosku na przesłance oczywistej zasadności wymaga wykazania przez skarżącego niewątpliwej, widocznej na pierwszy rzut oka (prima facie), bez konieczności pogłębionej analizy, sprzeczności wykładni lub zastosowania prawa materialnego lub procesowego z brzmieniem przepisów lub powszechnie przyjętymi regułami interpretacji (por. nie publikowane postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08). Skarżąca nie wykazała, że skarga jest oczywiście uzasadniona ze względu na brak wskazania kwalifikowanego naruszenia prawa widocznego bez pogłębionej analizy. W rzeczywistości powołuje argumenty oparte są na naruszeniu art. 628 k.c., które są polemiką z ustaleniami faktycznymi. W tej sytuacji uznać należy, że skarżąca nie wykazała istnienia powołanej w skardze kasacyjnej przesłanki, uzasadniającej przyjęcie jej do rozpoznania, stąd na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. jw