V CSK 31/14

WyrokIzba Cywilna2014-08-12

Skład orzekający: Antoni Górski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy stan świadomości posiadacza samoistnego (przekonanie o własności nieruchomości) wpływa na samą dopuszczalność nabycia prawa własności przez zasiedzenie, czy jedynie na długość okresu wymaganego do zasiedzenia?
Ratio decidendi
Stan świadomości posiadacza samoistnego nieruchomości determinuje dobrą lub złą wiarę, co ma wpływ na długość okresu wymaganego do zasiedzenia, a nie na samą dopuszczalność nabycia prawa własności tą drogą. Sformułowanie "posiadacz nieruchomości nie będący jej właścicielem" z art. 172 § 1 k.c. nie wyłącza możliwości zasiedzenia przez posiadacza, który jest przekonany o swojej własności.
Stan faktyczny
Wnioskodawca domagał się zasiedzenia nieruchomości. Uczestnicy postępowania wnieśli skargę kasacyjną, wskazując na potrzebę wykładni art. 172 § 1 k.c. w zakresie pojęcia "posiadacz nieruchomości nie będący jej właścicielem". Twierdzili, że zasiedzenie nie jest możliwe, gdy posiadacz jest przekonany o swojej własności. Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od uczestników postępowania na rzecz wnioskodawcy koszty zastępstwa prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CSK 31/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 sierpnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Górski w sprawie z wniosku H. R. przy uczestnictwie K. G., W. G. i D. R. o zasiedzenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 sierpnia 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestników postępowania K. G. i W. G. od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 24 lipca 2013 r., sygn. akt III Ca […], odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania; zasądza od uczestników postępowania K. i W. G. na rzecz wnioskodawcy 600 ( sześćset ) zł kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu kasacyjnym. 2 UZASADNIENIE Skarżący wskazali jako przyczynę uzasadniającą przyjęcie ich skargi kasacyjnej do rozpoznania potrzebę dokonania wykładni tego fragmentu art. 172 § 1 k.c., w którym mowa jest o „posiadaczu nieruchomości nie będącym jej właścicielem". Ich zdaniem bowiem, sformułowanie to należy rozumieć w ten sposób, że zasiedzieć nieruchomość może tylko ten, kto wie, że nie jest jej właścicielem, natomiast zasiedzenie nie wchodzi w grę w sytuacji, kiedy posiadacz jest przekonany, tak jak to było w rozpoznawanej sprawie, że nieruchomość jest jego własnością. Stanowisko to polega na pewnym nieporozumieniu, gdyż stan świadomości posiadacza samoistnego determinuje dobrą lub złą jego wiarę, a tym samym ma wpływ na długość okresu zasiedzenia, a nie na samą dopuszczalność nabycia tą drogą prawa własności. Tak więc w sprawie nie występuje zagadnienie prawne wymagające dokonania wykładni przez Sąd Najwyższy, co uzasadnia odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach zastępstwa prawnego orzeczono zgodnie z art. 520 § 3 k.p.c.). [aw]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 172 § 1 KCart. 3989 § 2 KPCart. 520 § 3 KPC§ 1§ 2§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy