V CSK 332/14

Sygn. akt V CSK 332/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 grudnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z wniosku D. S. i E. S.-M. przy uczestnictwie T. […] Spółki Akcyjnej w K. o ustanowienie służebności przesyłu, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 grudnia 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyń od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 9 lipca 2013 r., sygn. akt III Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Wnioskodawczynie złożyły skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 9 lipca 2013 r., w którym oddalono apelację tych wnioskodawczyń od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 5 lutego 2013 r. Sąd ten oddalił wniosek wnioskodawczyni o ustanowienie służebności przesyłu. W skardze kasacyjnej podnoszono zarzuty naruszenia art. 285 § 2 k.p.c. art. 3051 k.c. i art. 176 k.c. Wskazywano też ogólnie na naruszenie przepisów postępowania przez nierozpoznanie istoty sprawy. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący wskazał na sześć „istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i wymagające wyjaśnienia” (s. 2 skargi). Skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Analizując treść uzasadnienia postanowień Sądów meriti, treść skargi kasacyjnej i zawartą w niej prawną motywację wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie - przede wszystkim z racji przyczyn merytorycznego rozstrzygnięcia Sądu drugiej instancji - nie wystąpiły przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania, przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. W każdym razie przedstawione na wstępie skargi zagadnienia prawne (s. 2 skargi) zgłoszone zostały w sytuacji, w której w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wyraźnie stwierdzono, że istniały wątpliwości odnośnie do treści zgłoszonego przez wnioskodawców wniosku, a mianowicie - czy dotyczył on ustanowienia służebności przesyłu jednej linii wysokiego napicia, czy obu linii energetycznych, należących do tego samego przedsiębiorstwa (uczestnika postępowania). Z ustaleń obu Sądów wynika istnienie dwóch linii energetycznych napowietrznych (jednotorowej i dwutorowej, s. 2 uzasadnienia zaskarżonego postanowienia) i próby zobligowania wnioskodawców do ostatecznego sprecyzowania żądania (k. 87 i 98 akt sprawy). Ostatecznie Sąd Okręgowy (inaczej niż Sąd Rejonowy) przyjął, że wnioskodawczynie domagają się jednak ustanowienia służebności przesyłu jednej linii energetycznej wysokiego napięcia. Jeżeli zatem Sąd Okręgowy oddalił 3 wniosek, powołując się na „nieprecyzyjne sformułowanie wniosku, a zatem na niemożność ustalenia przedmiotu postępowania”, to - przy założeniu innego stanowiska skarżącego co do właściwego sprecyzowania wniosku o ustanowienie omawianej służebności - należało jednak zgłosić w skardze odpowiednie zarzuty kasacyjne, np. w postaci naruszenia art. 321 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. O rozpoznaniu lub nierozpoznaniu istoty sprawy można mówić wówczas, gdy doszło do właściwego sprecyzowania przedmiotu postępowania i przedmiot ten mógł być poddany osądowi sądu merytorycznego. Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej skarżących wnioskodawczyń do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). aw