V CSK 35/13

WyrokIzba Cywilna2013-10-18

Skład orzekający: Iwona Koper

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, gdy powód domaga się zobowiązania do złożenia oświadczenia woli w oparciu o protokół rokowań na gruncie ustawy o gospodarce nieruchomościami?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że powód nie wykazał istnienia przesłanek określonych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Kwestia charakteru roszczenia o zawarcie umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego w oparciu o protokół rokowań była już przedmiotem wypowiedzi orzeczniczych Sądu Najwyższego, co wyklucza potrzebę dalszej wykładni przepisów prawa.
Stan faktyczny
Powód domagał się od Gminy W. zobowiązania do złożenia oświadczenia woli. Sąd Rejonowy oddalił powództwo, a Sąd Okręgowy oddalił apelację powoda. Powód wniósł skargę kasacyjną, domagając się jej przyjęcia do rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 1800 zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CSK 35/13 POSTANOWIENIE Dnia 18 października 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie z powództwa L. F. przeciwko Gminie W. o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 października 2013 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 7 sierpnia 2012 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 1800 zł ( jeden tysiąc osiemset ) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w W. oddalił apelację powoda od wyroku Sadu Rejonowego w W. oddalającego powództwo o zobowiązanie pozwanej Gminy W. do złożenia oświadczenia woli. W skardze kasacyjnej powoda wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparty został na przesłankach z art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Analiza uzasadnienia tego wniosku nie daje podstaw do przyjęcia, że w sprawie wystąpiły przytoczone w nim przesłanki. Skarga kasacyjna jest kwalifikowanym środkiem prawnym, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a leżącymi w interesie powszechnym. Rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno służyć ochronie obowiązującego porządku prawnego przed dowolnością orzekania, oraz zapewnieniu jednolitości orzecznictwa sądowego w takich sprawach, w których możliwe jest dokonanie zasadniczej wykładni przepisu prawa, mającej walor generalny i abstrakcyjny (post. SN z dnia 7 kwietnia 2009 r., II CSK 13/09, wyrok SN z dnia 23 lutego 2006 r. II CSK 126/05, post. SN z dnia 4 lutego 2000 r., nie publ.). Przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wykazania, że chodzi o wykładnię przepisów prawa, których treść i znaczenie nie zostały dostatecznie wyjaśnione w dotychczasowym orzecznictwie lub że istnieje potrzeba zmiany ich dotychczasowej wykładni. Istotne zagadnienie prawne uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) to zagadnienie, które ma znaczenie dla rozwoju prawa lub precedensowe znaczenie dla rozstrzygnięcia innych spraw. Analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania nie daje podstawy do uznania, że w sprawie zachodzą wskazane w nim przesłanki. Podnoszona przez skarżącego kwestia charakteru roszczenia o zawarcie umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego w oparciu o protokół rokowań na gruncie ustawy o gospodarce nieruchomościami była już przedmiotem wypowiedzi orzeczniczych Sądu Najwyższego, w tym w szczególności w wyroku z dnia 11 marca 2011 r., II CSK 302/10 (nie publ.) i dalszych powołanych w jego 3 uzasadnieniu orzeczeniach rozstrzygających w sposób w sposób zgodny ze stanowiskiem zaskarżonego wyroku objęte przedstawionym przez skarżącego zagadnieniem prawnym wątpliwości i usuwający potrzebę wykładni przez Sąd Najwyższy przepisów prawa przytoczonych w podstawach wniesionej skargi. W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy w granicach zaskarżenia bierze pod rozwagę z urzędu. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c., orzekła jak w sentencji. db [aw]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 pkt 1art. 3989 § 1 pkt 2 KPCart. 3989 § 1 pkt 1 KPCart. 3989 § 2 KPCart. 98 § 1art. 391 § 1art. 39821 KPC§ 1 pkt 1§ 1 pkt 2§ 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 21.07.2026. · PDF źródłowy