V CSK 370/20

WyrokIzba Cywilna2021-06-16

Skład orzekający: Marta Romańska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sprawach o rozstrzygnięcie co do treści aktów stanu cywilnego sąd cywilny powinien orzekać wyłącznie o uwzględnieniu albo oddaleniu żądania, czy też może orzeczeniem wystąpić poza zakres wniosku inicjującego konkretną sprawę, a jeśli nie jest obiektywnie możliwe ustalenie precyzyjnej i pewnej godziny znalezienia zwłok, to czy prawidłowym działaniem jest zamieszczenie w akcie zgonu godziny przybliżonej?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że przedstawione zagadnienia prawne nie spełniają przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. Wskazano, że zagadnienie dotyczące zakresu kognicji sądu w sprawach o rozstrzygnięcie co do treści aktów stanu cywilnego nie jest na tyle istotne i nierozstrzygnięte, aby uzasadniać przyjęcie skargi. Drugie zagadnienie dotyczące ustalenia przybliżonej godziny zgonu nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia, gdyż sądy niższych instancji poczyniły w tym zakresie ustalenia, które Sąd Najwyższy byłby związany.
Stan faktyczny
Uczestniczka E. F. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w W. dotyczącego rozstrzygnięcia co do aktów stanu cywilnego. Wniosła o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazując na dwa istotne zagadnienia prawne: zakres kognicji sądu w sprawach o rozstrzygnięcie co do treści aktów stanu cywilnego oraz prawidłowość zamieszczenia w akcie zgonu przybliżonej godziny znalezienia zwłok, gdy precyzyjne ustalenie jest niemożliwe. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CSK 370/20 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska w sprawie z wniosku M. M. przy uczestnictwie E. F., K. Z., B. G., B. C. i J. M. o rozstrzygnięcie co do aktów stanu cywilnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 czerwca 2021 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki E.F. od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 27 stycznia 2020 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c. 2 Uczestniczka E. F. wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na występowanie w sprawie istotnych zagadnień prawnych (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), które przedstawiła w formie pytań: 1) „czy w sprawach o rozstrzygnięcie co do treści aktów stanu cywilnego sąd cywilny powinien orzekać wyłącznie o uwzględnieniu albo oddaleniu żądania, czy też może orzeczeniem wystąpić poza zakres wniosku inicjującego konkretną sprawę?” oraz 2) „czy jeśli nie jest obiektywnie możliwe ustalenie precyzyjnej i pewnej godziny znalezienia zwłok, to prawidłowym działaniem jest zamieszczenie w akcie zgonu godziny przybliżonej?” Zgodnie z ustaloną linią orzecznictwa powołanie się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego jako przesłankę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wymaga wskazania na problem o charakterze abstrakcyjnym, nierozstrzygnięty w dotychczasowym orzecznictwie i wymagający pogłębionej wykładni. Skarżący powinien to zagadnienie sformułować oraz przedstawić argumentację jurydyczną uzasadniającą tezę o możliwości rozbieżnych ocen prawnych w związku ze stosowaniem przepisów, na tle których ono powstało. Zagadnienie powinno być ponadto „istotne” z uwagi na wagę problemu interpretacyjnego, którego dotyczy dla systemu prawa. Potrzeba wykładni przepisów prawa, co do zasady ustaje, jeśli ustali ją w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy. Zarówno w literaturze prawniczej poświęconej postępowaniu nieprocesowemu, jak i w orzecznictwie Sądu Najwyższego sformułowane zostały poglądy na temat zakresu kognicji sądu rozpoznającego sprawy przekazane przez ustawodawcę do tego trybu postępowania. W postanowieniu z 7 grudnia 2017 r., V CSK 110/17 (niepubl.) Sąd Najwyższy wyjaśnił, że w niektórych sprawach rozpoznawanych w postępowaniu nieprocesowym zasada oficjalności - dochodząca do głosu w razie potrzeby objęcia ochroną interesu publicznego i porządku publicznego - dopuszcza odstępstwa od właściwej postępowaniu cywilnemu zasady związania żądaniem przedstawionym sądowi do rozstrzygnięcia, a jej zrealizowanie wymaga nałożenia na sąd prowadzący postępowanie dalej idących obowiązków niż w sprawach rozpoznawanych w procesie. Ustawodawca sygnalizuje to odstępstwo przez wskazanie na potrzebę szczególnego podejścia do pewnych kategorii spraw rozpoznawanych w postępowaniu nieprocesowym oraz przez 3 nakazanie sądom rozstrzygnięcia w tych sprawach z urzędu także o kwestiach nieobjętych wnioskiem, co musi wiązać się z uprawnieniem do wykonywania także z urzędu czynności zmierzających do ustalenia faktów, które są doniosłe dla wydania takich rozstrzygnięć. Interes publiczny i ochrona porządku prawnego nie wymagają orzekania z urzędu o nabyciu własności przez zasiedzenie (zob. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 11 czerwca 2015 r., III CZP 112/14, OSNC 2015, nr 11, poz. 127) albo o rozliczeniu nakładów na majątek podlegający podziałowi, ale niewątpliwie w sprawach, które stosownie do przepisów o prowadzeniu ksiąg stanu cywilnego i zasadach sporządzania aktów stanu cywilnego należą do kompetencji sądu powszechnego, sąd ten musi uwzględnić zarówno formalizm tego rejestru, jak i publiczne znaczenie dokonywanych w nim wpisów. To uzasadnia większą w niż w innych sprawach aktywność sądu z urzędu. Drugie z zagadnień sformułowanych przez skarżącą nie ma większego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, gdyż Sądy meriti po przeprowadzeniu w niej rozbudowanego postępowania dowodowego i wszechstronnym rozważeniu jego wyników, poczyniły ustalenia co do godziny znalezienia zwłok J. F. Sąd Rejonowy oznaczył czas znalezienia zwłok J.F. na godzinę 14, a Sąd Apelacyjny na godzinę 14.10 i przytoczył argumenty za tezą, że nie mogło to być wcześniej, ani też później. Ustaleniami tymi Sąd Najwyższy byłby związany przy rozpoznawaniu skargi kasacyjnej (art. 3983 § 3 i art. 39813 § 2 k.p.c.). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c., orzeczono jak w postanowieniu. 4 ke

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPCart. 3989 § 1 pkt 1 KPCart. 3983 § 3art. 39813 § 2 KPC§ 1§ 1 pkt 1§ 3§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy