V CSK 4/15

WyrokIzba Cywilna2015-07-08

Skład orzekający: Iwona Koper

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna, której przyjęcie do rozpoznania uzasadniono występowaniem przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., może zostać przyjęta do rozpoznania, jeśli przedstawione zagadnienia prawne zostały już rozstrzygnięte w dotychczasowej judykaturze?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że przedstawione przez skarżących zagadnienia prawne nie spełniają wymogu istotności, o którym mowa w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Rozpoznanie skargi kasacyjnej wymaga, aby zagadnienie prawne miało znaczenie dla rozwoju prawa lub charakter precedensowy, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie, gdyż kwestie te były już wielokrotnie rozstrzygane w judykaturze.
Stan faktyczny
Wnioskodawcy domagali się ustanowienia służebności przesyłu. Sąd Okręgowy we Wrocławiu, zmieniając postanowienie Sądu Rejonowego, oddalił wniosek. Wnioskodawcy wnieśli skargę kasacyjną, domagając się jej przyjęcia do rozpoznania ze względu na istotność zagadnień prawnych.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od wnioskodawców na rzecz uczestnika postępowania kwotę 120 zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CSK 4/15 POSTANOWIENIE Dnia 8 lipca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie z wniosku A. S. i M. S. przy uczestnictwie T. Spółki Akcyjnej z siedzibą w K. o ustanowienie służebności przesyłu, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lipca 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 29 lipca 2014 r., sygn. akt II Ca 652/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od wnioskodawców na rzecz uczestnika postępowania kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE W sprawie z wniosku A.S. i M.S. z udziałem T. S.A z siedzibą w K. o ustanowienie służebności Sąd Okręgowy we Wrocławiu na skutek apelacji uczestnika zmienił postanowienie Sądu Rejonowego w Środzie Śląskiej przez oddalenie wniosku. W skardze kasacyjnej wniesionej przez wnioskodawców od tego postanowienia skarżący uzasadnili wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania występowaniem przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest kwalifikowanym środkiem prawnym, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a leżącymi w interesie powszechnym. Rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno służyć ochronie obowiązującego porządku prawnego przed dowolnością orzekania, oraz zapewnieniu jednolitości orzecznictwa sądowego w takich sprawach, w których możliwe jest dokonanie zasadniczej wykładni przepisu prawa, mającej walor generalny i abstrakcyjny (post. SN z dnia 7 kwietnia 2009 r., II CSK 13/09, wyrok SN z dnia 23 lutego 2006 r. II CSK 126/05, post. SN z dnia 4 lutego 2000 r., nie publ.). Przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga, by przedstawione zagadnienie prawne było istotne, co wyraża się w jego znaczeniu dla rozwoju prawa lub precedensowym charakterze. Kwalifikacji takiej nie można przypisać wskazanym przez skarżącego zagadnieniom prawnym rozstrzygniętym już w dotychczasowej judykaturze (w odniesieniu do zagadnienia oznaczonego nr 1 - zob. uchwały Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2008 r., III CZP 89/08, BSN z 2008 r., nr 10, s. 7, z dnia 22 maja 2013 r., III CZP 18/13, OSNC z 2013 r. nr 12, poz. 139, z dnia 27 czerwca 2013 r., III CZP 31/13, OSNC z 2014 r. nr 2, poz. 11, z dnia 6 czerwca 2014 r., III CZP 107/13, BSN z 2014 r., nr 7-8, s. 3, wyroki z dnia 8 września 3 2006 r., II CSK 112/06, M. Prawn. z 2006 r., nr 19, z dnia 12 grudnia 2008 r., II CSK 389/08, nie publ., postanowienia z dnia 5 czerwca 2009 r., I CSK 392/08, nie publ., z dnia 22 lipca 2010 r., I CSK 606/09, z dnia 14 listopada 2012, II CSK 120/12, z dnia 6 lutego 2013 r., V CSK 129/12, z dnia 14 czerwca 2013 r., V CSK 321/12, z dnia 26 czerwca 2013 r., II CSK 626/12, z dnia 30 października 2013, V CSK 497/12, z dnia 19 lutego 2014 r., V CSK 190/13, z dnia 4 lipca 2014 r., III CSK 551/13 - nie publ, z dnia 18 września 2014 r., V CSK 553/3 - nie publ.; w odniesieniu do zagadnienia oznaczonego nr 2 - zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2008 r., II CSK 389/08, nie publ. i dalsze powołane w jego uzasadnieniu orzeczenia; w odniesieniu do pozostałych zagadnień - zob. uchwały Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2008 r., III CZP 89/08, BSN 2008, nr 10, s. 8, z dnia 22 maja 2013 r., III CZP 18/13, OSNC 2013, nr 12, poz. 139, z dnia 27 czerwca 2013 r., III CZP 31/13, OSNC 2014, nr 2, poz.11, oraz postanowienia z dnia 26 czerwca 2013 r., II CSK 626/12 i z dnia 24 lipca 2013 r., III CZP 36/13 - nie publ.). W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania przed sądem apelacyjnym, którą Sąd Najwyższy, w granicach zaskarżenia bierze pod uwagę z urzędu. Z tych przyczyn na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 520 § 3 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c., orzeczono jak w sentencji. l.n

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 pkt 1 KPCart. 3989 § 2 KPCart. 520 § 3art. 391 § 1art. 39821 KPC§ 1 pkt 1§ 2§ 3§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy