V CSK 423/13

Sygn. akt V CSK 423/13 POSTANOWIENIE Dnia 17 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z wniosku A.S. przy uczestnictwie M. J. o wpis w dziale II księgi wieczystej […] na rzecz A. S., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 kwietnia 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 26 marca 2013 r., sygn. akt II Ca […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika kwotę 120 ( stu dwudziestu ) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla. Wnioskodawczyni zarzuciła w skardze kasacyjnej naruszenie przez Sąd Okręgowy przy wydaniu zaskarżonego postanowienia art. 12, 24 i 25 prawa prywatnego międzynarodowego z 1965 r. i art. 70, 73 § 2 oraz art. 890 § 2 k.c. i wniosła o przyjęcie tej skargi do rozpoznania ze względu na jej oczywistą zasadność - w szczególności z powodu naruszenia w zaskarżonym postanowieniu art. 12 prawa prywatnego międzynarodowego z 1965 r. - oraz ze względu na potrzebę wykładni ostatnio wymienionego przepisu. Wniosek ten nie mógł być uwzględniony. Zaskarżone postanowienie zapadło po ponownym rozpoznaniu sprawy przez Sąd Okręgowy wskutek uchylenia wcześniejszego postanowienia tego Sądu przez Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 21 listopada 2012 r., V CSK 510/11. Rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonym postanowieniu pozostaje w zgodzie z wykładnią dokonaną przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 21 listopada 2012 r., V CSK 510/11, w szczególności dotyczącą art. 12 prawa prywatnego międzynarodowego z 1965 r. Skarżąca kwestionując to rozstrzygnięcie, neguje więc tę wykładnię, tymczasem zgodnie z art. 39820 k.p.c., nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa dokonaną w sprawie przez Sąd Najwyższy. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej wnioskodawczyni do rozpoznania, a kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 520 § 3 k.p.c. w związku z § 8 pkt 5 i § 13 ust. 4 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2013.461). [aw] jw