V CSK 515/16

Sygn. akt V CSK 515/16 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie z powództwa J. K. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej […] w J. o ustalenie nieważności uchwały, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 lutego 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 26 kwietnia 2016 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE 2 W związku ze skargą kasacyjną powoda J. K. od wyroku Sądu Apelacyjnego należy podnieść, co następuje : Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji silnie nacechowanym pierwiastkiem publicznoprawnym, a jej rolą nie jest korygowanie wszelkich orzeczeń sądowych zawierających ewentualne uchybienia, ponieważ tę funkcję realizują zwyczajne środki zaskarżenia i skarga o wznowienie postępowania. Skarga kasacyjna służy ochronie interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa, wkład Sądu Najwyższego w rozwój jurysprudencji i prawa pozytywnego oraz eliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu nieważnym lub orzeczeń oczywiście niezgodnych z prawem. Taka konstrukcja i rola skargi kasacyjnej powoduje konieczność poddania jej kontroli wstępnej pod kątem spełniania kryteriów kwalifikujących do przedstawienia skargi Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania. Stosownie do 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych, budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący oparł na istnieniu potrzeby wykładni przepisów prawnych, budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, co wymagało wykazania w drodze należycie uargumentowanego wywodu prawnego, ilustrowanego konkretnymi orzeczeniami sądowymi, że określony przepis prawa jest rozbieżnie interpretowany przez sądy, a jego niejednolita wykładnia prowadzi do wydawania sprzecznych rozstrzygnięć. Wymogu tego wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania nie spełnia, albowiem sprowadza się do stwierdzenia, że istnieje rozbieżność między zaskarżonym wyrokiem Sądu Apelacyjnego, a wyrokiem Sądu 3 Okręgowego w W. z dnia 27 marca 2013 r. (I C […]), stwierdzającym nieważność uchwały nr (…) Walnego Zgromadzenia pozwanej Spółdzielni, a więc uchwały innej, podjętej w innej dacie przez Walne Zgromadzenie i w innych warunkach, niż uchwała będąca przedmiotem rozpoznawanej sprawy, do której to kwestii odniósł się zresztą Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (str.10 - 11). W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji. aj l.n