V CSK 518/14

WyrokIzba Cywilna2015-03-20

Skład orzekający: Grzegorz Misiurek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna dotycząca wykładni pojęcia „odpowiedniego wynagrodzenia” z art. 3052 § 1 k.c. spełnia przesłanki przyjęcia jej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy nie przyjmuje skargi kasacyjnej do rozpoznania, jeśli skarżący nie wykaże istnienia rozbieżności w orzecznictwie sądów lub potrzeby wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości. Samo wskazanie na indywidualny charakter spraw i brak uniwersalnego charakteru orzeczeń nie jest wystarczające, gdy istnieje już utrwalona linia orzecznicza.
Stan faktyczny
Wnioskodawcy domagali się ustanowienia służebności przesyłu. Po oddaleniu ich wniosku przez Sąd Okręgowy, złożyli skargę kasacyjną. W skardze tej powołali się na przesłankę istnienia potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie, odnosząc się do pojęcia „odpowiedniego wynagrodzenia” z art. 3052 § 1 k.c.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nie zostały spełnione przesłanki określone w art. 3989 § 1 k.p.c.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CSK 518/14 POSTANOWIENIE Dnia 20 marca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z wniosku B. J. i A. J. przy uczestnictwie T. […] Spółki Akcyjnej w K. o ustanowienie służebności przesyłu, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 marca 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 15 kwietnia 2014 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżący oparli wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na przesłance określonej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Odwołanie się do przesłanki istnienia potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wykazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się jeszcze wykładni bądź jego niejednolita wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć. W niniejszej sprawie wnioskodawcy przytoczyli szereg orzeczeń Sądu Najwyższego wydanych w związku z wykładnią nieostrego pojęcia „odpowiedniego wynagrodzenia” z art. 3052 § 1 k.c., nie wskazując jednak na żadne rozbieżności pomiędzy nimi, a jedynie na fakt, iż indywidualny charakter każdej z poruszanych w nich spraw nie pozwala na nadanie im uniwersalnego charakteru. W związku z tym wypada podkreślić, że brak w art. 3052 § 1 i 2 k.c. precyzyjnego określenia kryteriów ustalenia rozmiaru wynagrodzenia oznacza, że ustawodawca pozostawił sądowi swobodę polegającą na indywidualizacji oceny w tym zakresie, formułowanej na podstawie określonego stanu faktycznego, które mogą także wynikać z ogólnych reguł porządku prawnego (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2013 r., IV CSK 440/12 oraz z dnia 5 kwietnia 2012 r., II CSK 401/11 – nie publ.). Jeżeli istnieje już utrwalona linia orzecznicza, we wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazującym na potrzebę dokonania wykładni zinterpretowanych już przepisów, należy wykazać, dlaczego dotychczasowa wykładnia powinna ulec zmianie (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2008 r., II PK 220/08, nie publ.). Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że zagadnienie prawne nie zostało sformułowane w sposób prawidłowy, a tym samym wskazane przez skarżącego 3 przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). [l.n]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPCart. 3989 § 1 pkt 2 KPCart. 3052 § 1 KCart. 3052 § 1art. 3989 § 2 KPC§ 1§ 1 pkt 2§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy