V CSK 538/18

Sygn. akt V CSK 538/18 POSTANOWIENIE Dnia 30 maja 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wojciech Katner w sprawie z powództwa […] D. Sp. jawna […] w Z. przeciwko Bankowi […] S.A. w W. o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 maja 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 21 marca 2018 r., sygn. akt V AGa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) przyznaje adwokatowi A. S. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w […] kwotę 5400,- (pięć tysięcy czterysta) złotych, powiększoną o należny podatek VAT z tytułu wynagrodzenia za udzielenie stronie powodowej nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, 3) zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanej kwotę 2700,- (dwa tysiące siedemset) złotych z tytułu częściowego zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 9 lutego 2017 r. Sąd Okręgowy w G. pozbawił wykonalności - w zakresie 54 472,68 złotych - tytuł wykonawczy w postaci wyciągu z listy wierzytelności, sporządzonej w postępowaniu upadłościowym powódki, zatwierdzonej postanowieniem Sądu Rejonowego w G. z dnia 2 29 października 2007 r., któremu ten sąd nadał klauzulę wykonalności postanowieniem z dnia 8 lipca 2015 r., oddalił powództwo w pozostałej części oraz rozstrzygnął o kosztach postępowania. W wyniku rozpoznania apelacji obu stron postępowania, tj. powoda - […] D. Spółka jawna […] w Z. oraz pozwanego Banku […] Spółka Akcyjna w W., Sąd Apelacyjny w […] wyrokiem z dnia 21 marca 2018 r. zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji w punkcie pierwszym w ten sposób, że oddalił powództwo oraz w punkcie trzecim, zwiększając kwotę zasądzonych kosztów postępowania; oddalił apelację powódki i rozstrzygnął o kosztach postępowania. Rozpoznając obie apelacje, Sąd Apelacyjny uzupełnił postępowanie dowodowe, które umocniło stanowisko zajęte w wyroku pierwszoinstancyjnym co do prawidłowego zastosowania w sprawie art. 264 ust. 4 Prawa upadłościowego i naprawczego. Naruszone jednak zostały zasady ukształtowania ciężaru dowodu, co sprawiło, że naruszone zostały: art. 264 ust. 3 tego Prawa, art. 840 § 1 pkt 1 k.p.c. i art. 6 k.c. Ponadto zgłoszona w postępowaniu kwota wierzytelności pozwanego wraz z odsetkami umownymi była wyliczona przez niego prawidłowo, dlatego prawidłowo również nadana została wyciągowi z listy wierzytelności klauzula wykonalności na rzecz strony pozwanej do kwoty niezaspokojonej w postępowaniu upadłościowym. To spowodowało, że zarzuty pozwanej w apelacji okazały się zasadne, a niezasadne w całości zarzuty powódki, doprowadzając do konieczności zmiany orzeczenia Sądu Okręgowego i do oddalenia powództwa. W skardze kasacyjnej pełnomocnik powódki ustanowiony z urzędu, zarzucił Sądowi Apelacyjnemu naruszenie zaskarżonym wyrokiem przepisów procesowych, tj. art. 840 § 1 pkt 1 w związku z art. 379 pkt 4 k.p.c. przez nieprawidłowe zastosowanie; art. 150 ust. 3 przy zastosowaniu art. 229 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (dalej jako pr. upadł.) w związku z art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c. przez niezasadne zastosowanie i niewyłączenie sędziego ze składu sądu nadającego klauzulę wykonalności; art. 232 w związku z art. 233 § 1 k.p.c. przez nieprawidłowe zastosowanie. Naruszenie prawa materialnego dotyczy art. 264 ust. 4 pr. upadł. przez błędną wykładnię; art. 118 w związku z art. 123 § 1 k.c. przez niezasadne zaniechanie uwzględnienia zarzutu przedawnienia i wadliwe ustalenie, że nastąpiła przerwa biegu przedawnienia. Skarżąca wniosła o 3 uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania wraz z orzeczeniem o kosztach postępowania, ewentualnie po uchyleniu tego wyroku orzeczenie co do istoty sprawy i uwzględnienie powództwa w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę kasacyjną strona pozwana wniosła o oddalenie skargi w całości i zasądzenie kosztów postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie mogła zostać przyjęta do rozpoznania ze względu na brak spełnienia przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. We wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania pełnomocnik skarżącej wskazał, z powołaniem się na art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej. Mimo tego, że przytoczył wybrane orzeczenia Sądu Najwyższego, z których wynika, co oznacza oczywista zasadność skargi, czyli „ewidentne naruszenie prawa, którego stwierdzenie nie wymaga dokonywania pogłębionej analizy prawnej lub prawniczej”, to uzasadnienie wniosku tego nie dowodzi. Najpierw wskazuje na rażące naruszenie szeregu przepisów prawa procesowego, tj. art. 840 § 1 pkt 1 w związku z art. 379 pkt 4 oraz art. 232 w związku z art. 233 § 1 k.p.c., „jak również przepisów postępowania cywilnego i upadłościowego, tj. art. 150 ust. 3 przy zastosowaniu art. 229 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe w związku z art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c.”, a także rażące naruszenie prawa materialnego, tj. art. 264 ust. 4 wskazanej ustawy z 2003 r. oraz art. 118 w związku z art. 123 § 1 k.c. Następnie we wniosku, a potem w uzasadnieniu skargi kasacyjnej zostały powtórzone zarzuty apelacji, próbując przerodzić nadzwyczajny charakter skargi odnoszącej się do prawomocnego orzeczenia sądowego w rozpoznanie sprawy przez trzecią instancję sądową, a to nie jest przewidziane prawem. Nie spełnia w oczywisty sposób przesłanek, na które powołuje się skarżący wskazując na art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., gdyż nie o to chodzi, aby dla dowiedzenia oczywistości skargi powtórzyć argumenty, rozpatrzone już i przekonująco uzasadnione w wyroku sądu drugiej instancji; zwraca na to uwagę pozwany w odpowiedzi na skargę kasacyjną. 4 Z tych względów należało na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, rozstrzygając o kosztach postępowania z zastosowaniem art. 102 k.p.c. oraz przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2019 r., poz. 18). aj [aw]