V CSK 543/16

Sygn. akt V CSK 543/16 POSTANOWIENIE Dnia 28 marca 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa W. P. przeciwko K. S.A. w K. o naprawienie szkody górniczej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 marca 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 17 marca 2016 r., sygn. akt IV Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący opiera wniosek o przyjęcie skargi na występowaniu w sprawie istotnych zagadnień prawnych oraz oczywistej zasadności skargi. Stanowiska tego nie sposób jednak podzielić. W pierwszej kolejności trzeba podkreślić, że sformułowanie w skardze istotnych zagadnień prawnych jest całkowicie wadliwe. Skarżący co prawda je przedstawił, ale nie przytoczył żadnych 2 norm prawnych, których miałyby one dotyczyć. Stąd zagadnienia te są niezwykle kazuistyczne, mające znaczenie co najwyżej w tej jednostkowej sprawie. Dotyczy to przede wszystkim zagadnienia mającego zmierzać do przesądzenia, że w sprawach dotyczących szkód górniczych zawsze konieczne jest przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego do spraw budownictwa, a nie jest wystarczająca - jak w tej sprawie opinia biegłego z zakresu sejsmologii. Kwestia ta jest jednak uzależniona od okoliczności konkretnej sprawy, rozmiaru szkód i ich przyczyny. W ten sposób sformułowane zagadnienie prawne nie ma więc niezbędnego waloru ogólności i abstrakcyjności. Po drugie zagadnienie prawne dotyczące tego, czy w sprawie można było mówić o tzw. szkodzie ciągłej także obarczone jest tym samym błędem. Skarżący przyjmuje bowiem, wbrew ustaleniom faktycznym Sądów, że w przypadku jego nieruchomości doszło do stałego oddziaływania z strony kopalni na nieruchomość, skutkującego pochylaniem się budynku i pogłębianiem się powstałych szkód. Sądy przyjęły zaś, że między poszczególnymi wstrząsami i powstałymi - nawet hipotetycznie - szkodami w budynku powoda brak jest związku, który mógłby uzasadniać powstanie szkody ciągłej. Skarżący ustalenia tego jednak w podstawach kasacyjnych nie podważa. Z analizy skargi nie wynika także, aby była ona w sposób oczywisty uzasadniona. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). aj