V CSK 551/16

Sygn. akt V CSK 551/16 POSTANOWIENIE Dnia 30 marca 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Frąckowiak w sprawie z powództwa K. Spółki Akcyjnej w K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę, oraz z powództwa U. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. przeciwko P. Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 marca 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda U. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 24 maja 2016 r., sygn. akt V ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanej kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących 2 rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Powódka U. Spółka z o.o. w K. we wniesionej skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 24 maja 2016 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparła na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości oraz aby skarga powódki była oczywiście uzasadniona. Skarżąca nie przedstawiła żadnego pogłębionego jurydycznie wywodu, który uzasadniałby potrzebę zajęcia stanowiska przez Sąd Najwyższy, gdyż za takie nie można uznać stwierdzenia, iż przyjęta przez sąd Ii instancji wykładnia jest oczywiście bezzasadna. Jeżeli, jak twierdzi skarżąca, istnieje potrzeba zajęcia stanowiska przez Sąd Najwyższy w kwestii wykładni przepisów, na których oparty został wyrok, to jednocześnie wyrok ten nie może zawierać wad, które można stwierdzić bez prowadzenia pogłębionej argumentacji prawniczej, co jest koniecznym wymogiem, aby uznać skargę za oczywiście uzasadnioną. Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.). Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). Na wniosek pozwanej P. S.A. zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. jw 3