V CSK 552/18

WyrokIzba Cywilna2019-09-11

Skład orzekający: Władysław Pawlak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna, w której podstawy kasacyjne zostały sformułowane jedynie poprzez przytoczenie ogólnych przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, spełnia wymogi formalne dopuszczające jej rozpoznanie?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną, uznając, że ogólnikowe przytoczenie przepisów prawa materialnego i postępowania, bez ich sprecyzowania i wskazania konkretnych naruszeń oraz ich wpływu na wynik sprawy, stanowi nieusuwalną wadę formalną skargi. Wymogi te, wynikające z przymusu adwokacko-radcowskiego, nie podlegają uzupełnieniu w postępowaniu naprawczym.
Stan faktyczny
Wnioskodawca złożył skargę kasacyjną od postanowienia sądu drugiej instancji oddalającego jego wniosek o zniesienie współwłasności. Skarga kasacyjna została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, jednakże podstawy kasacyjne zostały sformułowane w sposób ogólnikowy, poprzez przytoczenie treści przepisów Kodeksu postępowania cywilnego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną uczestnika R. K. jako niedopuszczalną z powodu niespełnienia wymogów formalnych.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CSK 552/18 POSTANOWIENIE Dnia 11 września 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Władysław Pawlak w sprawie z wniosku J. G. przy uczestnictwie R. K. i I. K. o zniesienie współwłasności, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 września 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika R. K. od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 27 marca 2018 r., sygn. akt III Ca (…), odrzuca skargę kasacyjną. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c. jednym z obligatoryjnych wymogów skargi kasacyjnej jest przytoczenie przez skarżącego podstaw kasacyjnych. Ten wymóg formalny stanowi element konstrukcyjny skargi kasacyjnej, niepodlegający uzupełnieniu w ramach tzw. postępowania naprawczego. Stosownie do art. 3986 § 1 k.p.c. uzupełnieniu podlegają wyłącznie wymagania skargi kasacyjnej określone w art. 3984 § 2 i 3 k.p.c. Wprowadzone przez ustawodawcę wymagania formalne skargi kasacyjnej wynikają z ustawowego obowiązku sporządzenia i podpisania jej przez profesjonalnego pełnomocnika (tzw. przymus adwokacko-radcowski; art. 871 § 1 k.p.c.). Pełnomocnik skarżącego uczestnika R. K. przedstawiając w następujący sposób podstawy kasacyjne: „skargę opieram na: 1) naruszeniu prawa materialnego przez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, 2) naruszeniu przepisów postępowania, gdyż uchybienie to miało istoty wpływ na wynik sprawy”, ograniczył się w istocie do przytoczenia treści art. 3983 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., niewypełniając tym samym formalnego i bezwzględnego wymogu skargi kasacyjnej. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono już, że w wypadku pierwszej podstawy kasacyjnej (art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c.) konieczne jest sprecyzowanie naruszonych norm prawa materialnego oraz postaci ich naruszenia, a w przypadku drugiej podstawy kasacyjnej (art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.) należy skonkretyzować przepis postępowania, któremu uchybiono oraz określić istotę wpływu, jaki mógł stąd wyniknąć dla wyniku sprawy. Niewłaściwe, nieprecyzyjne i ogólnikowe określenie podstaw kasacyjnych stanowi nieusuwalną wadę skargi i prowadzi do jej odrzucenia jako niedopuszczalnej (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2010 r., I CSK 414/09, nie publ. i przywołane tam orzecznictwo oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 2018 r., II CSK 48/18, nie publ.). Jeżeli chodzi o wymóg konstrukcyjny skargi kasacyjnej w postaci uzasadnienia podstaw kasacyjnych, to również i on nie został zachowany, bowiem 3 w treści skargi kasacyjnej uczestnika, oprócz wywodu w ramach uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie ma oddzielnego nawiązania do i tak ogólnie, a przez to niewłaściwie, sformułowanych podstaw kasacyjnych. Ze względu na odmienny cel instytucji przedsądu i jej odrębne oraz kwalifikowane przesłanki, wykazanie i uzasadnienie okoliczności decydujących o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie może polegać na odwołaniu się do podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia. W prawidłowo sporządzonej skardze kasacyjnej oba powyższe elementy muszą pojawić się oddzielnie i automatycznie (zob. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2018 r., IV CSK 589/17, nie publ.). Ponadto wymaga zaznaczenia, że wprawdzie skarżący wypełnił wymóg formalny skargi kasacyjnej polegający na zgłoszeniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnieniu, ale wniosek ten w ogóle nie nawiązuje swoją treścią i wywodem prawnym do podstaw przyjęcia skargi kasacyjnej sformułowanych w art. 3989 § 1 k.p.c. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Ubocznie należy zauważyć, iż w sprawie oddalenie wniosku o zniesienie współwłasności nastąpiło w określonych okolicznościach faktycznych w związku z żądanym przez współwłaścicieli jedynym sposobem wyjścia ze współwłasności, który został uznany przez Sądy obu instancji za niezgodny z prawem. Dlatego w razie zmiany ich stanowiska, bądź zmiany okoliczności, które nie będą czyniły zaproponowanego jako jedyny przez nich akceptowalny sposób zniesienia współwłasności sprzecznego z prawem, mogą wystąpić z nowym wnioskiem, ewentualnie zawrzeć w tym przedmiocie notarialną umowę. jw l.n

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3984 § 1 pkt 2 KPCart. 3986 § 1 KPCart. 3984 § 2art. 871 § 1 KPCart. 3983 § 1 pkt 1art. 3983 § 1 pkt 1 KPCart. 3983 § 1 pkt 2 KPCart. 3989 § 1 KPCart. 3986 § 2art. 13 § 2 KPC§ 1 pkt 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 22.07.2026. · PDF źródłowy