V CSK 559/13

Sygn. akt V CSK 559/13 POSTANOWIENIE Dnia 6 czerwca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z wniosku J. Ś. przy uczestnictwie T. […] S.A. w K. o ustanowienie drogi koniecznej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 czerwca 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 25 marca 2013 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika postępowania kwotę 120 ( sto dwadzieścia ) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla. Wnioskodawczyni uzasadniła wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania występowaniem w sprawie sześciu istotnych zagadnień prawnych, dotyczących - negowanej przez nią - dopuszczalności zasiedzenia służebności gruntowej odpowiadającej służebności przesyłu. Wniosek ten nie zasługiwał na uwzględnienie. Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 §1 pkt 1 k.p.c. jest objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy zagadnienie nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Zagadnienia wskazane we wniosku skarżącej nie spełniają tych wymagań. Według ugruntowanego orzecznictwa, dopuszczalne jest, w takich okolicznościach jak występujące w sprawie, nabycie przez zasiedzenia służebności gruntowej o treści odpowiadającej służebności przesyłu (zob. w szczególności orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia: 7 października 2008 r., III CZP 89/08, 11 grudnia 2008 r., II CSK 314/08, 16 stycznia 2013 r., II CSK 289/12, 6 lutego 2013 r., V CSK 129/12). Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął stosownie do art. 520 § 3 k.p.c. w związku z § 7 pkt 3 i § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. 2013. 461). [aw]