V CSK 560/14

Sygn. akt V CSK 560/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 kwietnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Karol Weitz w sprawie z powództwa T. W. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "W." w S. o ustalenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 kwietnia 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 27 marca 2014 r., sygn. akt I ACa [...], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od powoda T.W. na rzecz pozwanej Spółdzielni Mieszkaniowej "W." w S. 120 zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE 2 Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 27 marca 2014 r. Powołana przez powoda wątpliwość co do skutków prawnych wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] zapadłego w innej sprawie dla uzasadnienia istnienia istotnego zagadnienia prawnego nie została sformułowana w formie abstrakcyjnego problemu prawnego. Nie została ona poparta odpowiednim wywodem jurydycznym, wskazującym na jego istotność oraz argumenty mogące prowadzić do rozbieżnych ocen (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002 r., 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151). Wskazując z kolei na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów powód nie skonkretyzował tych przepisów, które w jego ocenie wymagają wykładni przez Sąd Najwyższy. Nie wskazał też, na czym ma polegać „oczywistość” zasadności skargi kasacyjnej i nie przedstawił argumentów wykazujących, że rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona (por. w związku z tym postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ.). 3 Niezasadne jest też powołanie na nieważność postępowania jako przesłankę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Nieważności tej – w związku z art. 379 pkt 4 in fine k.p.c. – powód dopatruje się, w tym, że sędzia, która wzięła udział w wydaniu wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 27 marca 2014 r., orzekała w sprawie dotyczącej innej uchwały organu pozwanej spółdzielni. Sytuacja taka w oczywisty sposób nie jest objęta podstawą wyłączenia określoną w art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c., albowiem w niniejszej sprawie przedmiotem oceny nie jest ważność orzeczenia wydanego w tej innej sprawie z udziałem wskazanej sędzi. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. [l.n]