V CSK 575/12

Sygn. akt V CSK 575/12 POSTANOWIENIE Dnia 27 września 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie z wniosku I. S. i T. S. przy uczestnictwie J. G., D. S. i R. S. o wpis w księdze wieczystej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 września 2013 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika J. G. od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 3 lipca 2012 r., sygn. akt III Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 Uzasadnienie Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek umożliwiających realizację publicznoprawnych funkcji skargi kasacyjnej. Tylko na tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Dopuszczenie i rozpoznanie skargi kasacyjnej ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne. Nie w każdej zatem sprawie, nawet w takiej, w której rozstrzygnięcie oparte jest na błędnej subsumpcji czy wadliwej wykładni prawa, skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. Podkreślenia wymaga, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie jest jego rolą korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej indywidualnej sprawie. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uczestnik J. G. oparł na przesłance uregulowanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Przesłanka ta nie została spełniona. Powołanie się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), a więc zagadnienia, które wiąże się z określonym przepisem prawnym i którego wyjaśnienie ma znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, ale także dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw, wymaga jego precyzyjnego sformułowania i wskazania argumentów prawnych, które prowadzą do rozbieżnych ocen (zob. m. in.: postanowienie SN z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11). Chodzi przy tym o zagadnienie nowe, którego wyjaśnienie przyczyni się do rozwoju jurysprudencji. Wywód uzasadniający wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do 3 rozpoznania powinien nawiązywać do przesłanek „przedsądu", a ponadto stanowić odrębną, pogłębioną argumentację prawną, wskazującą na zaistnienie powołanych okoliczności uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Zdaniem uczestnika w niniejszej sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, wymagające ustalenia czy do dokonania wpisu własności konieczne jest uprzednie ujawnienie następstwa prawnego w księdze wieczystej. Skarżący poza ogólnym sformułowaniem pytania w żaden sposób go nie uzasadnił, jak również nie odniósł jej do określonych przepisów prawa, stąd też nie jest możliwe przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Rolą Sądu Najwyższego nie jest bowiem zastępowanie uczestnika w postawieniu problemu i jego uzasadnieniu, a jedynie na obecnym etapie postępowania ocena przesłanek przedsądu. Skoro zagadnienie prawne nie zostało sprecyzowane i precyzyjnie wyjaśnione, to nie została przyjęta przesłanka przyjęcia sprawy do rozpoznania określona w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Wobec powyższego, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. aw es