V CSK 599/16

WyrokIzba Cywilna2017-05-10

Skład orzekający: Kazimierz Zawada

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy miarkowanie kary umownej przedstawionej do potrącenia z roszczeniem ma wpływ na zasądzenie odsetek za opóźnienie?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że miarkowanie kary umownej nie wpływa na zasądzenie odsetek za opóźnienie. Odsetki za opóźnienie należą się od wymagalności roszczenia o zapłatę świadczenia pieniężnego, a orzeczenie miarkujące karę umowną ma charakter konstytutywny i skutek ex tunc. Przyjęcie, że orzeczenie miarkujące karę umowną wywiera skutek dopiero od chwili uprawomocnienia się, podważałoby jego sens.
Stan faktyczny
Spółka jawna w upadłości układowej dochodziła zapłaty od pozwanej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Pozwana wniosła skargę kasacyjną od wyroku sądu apelacyjnego, zarzucając naruszenie przepisów dotyczących kary umownej i odsetek za opóźnienie. Głównym zagadnieniem było ustalenie, czy miarkowanie kary umownej wpływa na zasądzenie odsetek.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od strony pozwanej na rzecz strony powodowej zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CSK 599/16 POSTANOWIENIE Dnia 10 maja 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa […] F. - Spółki jawnej w upadłości układowej w P. przeciwko Z. […] Sp. z o.o. w M. przy udziale nadzorcy sądowego M. K.-S. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 maja 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 15 lipca 2016 r., sygn. akt V ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 7200 (siedem tysięcy dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy, dopuszczającymi wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla. Strona pozwana zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi Sądu Apelacyjnego z dnia 15 lipca 2016 r. naruszenie art. 484 § 2 i art. 481 § 1 k.c., a wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniła występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego: kwestii charakteru prawnego miarkowania kary umownej przedstawionej do potrącenia z roszczeniem dochodzonym w ramach pozwu w kontekście zasądzenia odsetek za opóźnienie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Zagadnienie wskazane przez stronę skarżącą nie ma takich cech. Nie budzi wątpliwości konstytutywny charakter orzeczenia miarkującego karę umowną i jego skutek ex tunc (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 listopada 2007 r., I CSK 270/07). Przyjęcie, że orzeczenie miarkujące karę umowną wywiera skutek dopiero od chwili uprawomocnienia się, podważałoby jego sens. Jeżeliby nawet można było znaleźć w piśmiennictwie lub orzecznictwie odmienny pogląd, nie ma uzasadnionych podstaw do jego akceptacji. Nie ulega też wątpliwości, że odsetki za opóźnienie w zapłacie świadczenia pieniężnego należą się od wymagalności roszczenia o zapłatę tego świadczenia (w związku z tym zob. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 24 kwietnia 2003 r., I CKN 316/01 i 18 lutego 2011 r., I CSK 243/10). 3 Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 2 pkt 7 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. 2015.1804) w związku z § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. zmieniającego rozporządzenie sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2016.1667). aw jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPCart. 484 § 2art. 481 § 1 KCart. 3989 § 1 pkt 1 KPCart. 98art. 108 § 1art. 39821 KPC§ 1§ 2§ 1 pkt 1§ 2 pkt 7§ 10 ust. 4

Źródło: Sąd Najwyższy, repozytorium https://repozytorium2.sn.pl, pozyskano 29.10.2026. Treść przetworzona przez legal-ai.pl (konwersja tekstu, podział na fragmenty, analiza AI, powiązania z innymi danymi); Sąd Najwyższy nie zatwierdza tych materiałów ani nie ponosi za nie odpowiedzialności. · PDF źródłowy