V CSK 625/15

Sygn. akt V CSK 625/15 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Karol Weitz w sprawie z powództwa P. K. przeciwko J. K. i M. S. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 kwietnia 2016 r., na skutek skarg kasacyjnych powoda i pozwanej J. K. od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 13 lutego 2015 r., sygn. akt I ACa […], 1. odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej powoda, pozostawiając w tym zakresie rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego orzeczeniu kończącemu to postępowanie; 2. przyjmuje do rozpoznania skargę kasacyjną pozwanej J. K. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze 2 publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 13 lutego 2015 r. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania powołano się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego. Przesłanki istotnego zagadnienia prawnego nie spełnia jednak podniesiony w skardze kasacyjnej powoda problem początkowego terminu obliczania odsetek od roszczenia o zachowek. W dotychczasowym orzecznictwie ukształtowały się w tym zakresie dwie grupy poglądów - wiążące początek tego okresu z dniem powstania roszczenia o zachowek lub z dniem ostatecznego potwierdzenia jego istnienia i wysokości (zwykle orzeczeniem sądu). Równocześnie, poglądy te formułowane są w sposób kazuistyczny, wybór zaś jednego z dwóch konkurencyjnych stanowisk uzależniony jest od specyfiki konkretnej sprawy. W oparciu o te same kryteria – sytuacyjne i specyficzne dla konkretnego wypadku - wyboru pomiędzy obiema koncepcjami dokonano także w zaskarżonym wyroku, wskazując, że późniejszy termin naliczania odsetek uzasadniony jest funkcjonalnie i słusznościowo. W konsekwencji, w ramach tego problemu trudno wskazać bardziej ogólne i uniwersalne problemy, które mogłyby stanowić podstawę do sformułowania przez Sąd Najwyższy stanowiska odrywającego się od konkretnego stanu faktycznego, które odpowiadałoby istotnemu zagadnieniu prawnemu w opisanym wyżej sensie. Z tych względów należało odmówić przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej powoda (art. 3989 § 2 k.p.c.). 3 jw