V CSK 636/17

WyrokIzba Cywilna2018-05-09

Skład orzekający: Wojciech Katner

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd drugiej instancji prawidłowo zastosował art. 5 k.c. i art. 17 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, oddalając powództwo o zapłatę wynagrodzenia na podstawie klauzul generalnych, mimo formalnej odpowiedzialności inwestora z art. 647¹ § 5 k.c.?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że skarżący nie wykazał przesłanek z art. 398⁹ § 1 k.p.c. W szczególności, strona powodowa nie przedstawiła profesjonalnego wywodu prawnego dotyczącego zastosowania art. 5 k.c. przez Sąd Apelacyjny, który stanowił podstawę oddalenia powództwa. Skarga kasacyjna była "jakby obok głównego zagadnienia prawnego, zaprezentowanego w zaskarżonym orzeczeniu".
Stan faktyczny
Powód domagał się zapłaty wynagrodzenia od pozwanego Szpitala Specjalistycznego. Sąd Okręgowy uwzględnił powództwo. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok, oddalając powództwo, uznając, że zachowanie powoda zmierzało do nadużycia prawa z art. 647¹ § 5 k.c. poprzez brak lojalności i próbę uzyskania podwójnej zapłaty. Sąd Apelacyjny powołał się na art. 5 k.c. oraz zasady współżycia społecznego i dobre obyczaje. Powód wniósł skargę kasacyjną, zarzucając naruszenie art. 647¹ § 5 k.c.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od strony powodowej na rzecz pozwanych koszty postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CSK 636/17 POSTANOWIENIE Dnia 9 maja 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wojciech Katner w sprawie z powództwa ,,I..”sp. z o.o. w C. przeciwko […] Szpitalowi Specjalistycznemu w L. przy udziale interwenienta ubocznego po stronie pozwanej ,,H..” S.A. w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 maja 2018 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego we W. z dnia 19 maja 2017 r., sygn. akt I ACa […]/17, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanego oraz na rzecz interwenienta ubocznego po stronie pozwanej kwoty po 2700,- (dwa tysiące siedemset) złotych dla każdego z nich, z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE 2 Wyrokiem z dnia 19 maja 2017 r. Sąd Apelacyjny we W., po rozpoznaniu apelacji pozwanego […] Szpitala Specjalistycznego w L. od wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 8 listopada 2016 r., zmienił ten wyrok w ten sposób, że oddalił powództwo ,,I..” spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w C. oraz rozstrzygnął o kosztach postępowania. Oddalenie powództwa nastąpiło ze względu na uznanie przez Sąd drugiej instancji, że zachowanie powoda, szczegółowo omówione w uzasadnieniu wyroku Sądu Apelacyjnego zmierzało ewidentnie do wykorzystania uprawnienia przyznanego w art. 6471 § 5 k.c. w sposób sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem danego prawa (art. 5 k.c.). Przejawiło się to zwłaszcza brakiem lojalności powoda względem strony pozwanej (w treści oświadczenia z dnia 28 lutego 2014 r.), przesunięciem terminów zapłaty po to, by przypadały one po dniu 30 stycznia 2014 r., zamiast ochrony powoda z poszanowaniem uprawnień kontrolnych strony pozwanej, co było zachowaniem zmierzającym do obciążenia pozwanego dwukrotnym obowiązkiem zapłaty, w warunkach nadużycia zaufania strony pozwanej do treści powołanego oświadczenia, pozbawiając pozwanego możliwości kontroli realizacji zapłaty w rozliczeniach wykonawcy z podwykonawcą, skutkując w rezultacie naruszeniem dobrych obyczajów, stanowiących obowiązek przedsiębiorcy na gruncie art. 17 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, a także zasad współżycia społecznego. Nielojalność powoda wobec pozwanego została wykazana w uzasadnieniu Sądu drugiej instancji, z powołaniem się na art. 354 § 1 i art. 355 k.c. przez dokładne przedstawienie zachowania powoda na tle wystawienia faktury VAT […]. Sąd Apelacyjny podsumował swoje oceny cytując paremię wywodzącą się z prawa rzymskiego: „z własnego niewłaściwego zachowania nie można wyprowadzać dla siebie praw, ani przeciwstawiać takiego postępowania prawom innych”, potwierdzoną wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 kwietnia 2006 r. w sprawie SK 57/04. W skardze kasacyjnej strona powodowa zarzuciła Sądowi Apelacyjnemu naruszenie zaskarżonym wyrokiem przepisów prawa materialnego, tj. art. 6471 § 5 k.c. przez jego błędną wykładnię i uznanie braku ponoszenia przez pozwany Szpital odpowiedzialności za zapłatę wynagrodzenia powodowej Spółce. 3 Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i oddalenie apelacji pozwanego Szpitala, ewentualnie uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania wraz z rozstrzygnięciem o kosztach postępowania. W odpowiedzi na skargę kasacyjną strona pozwana wniosła o jej nieprzyjmowanie do rozpoznania, ewentualnie o jej oddalenie z zasądzeniem kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę kasacyjną interwenient uboczny - ,,H..” S.A. w W. wniósł o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ewentualnie jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie mogła zostać przyjęta do rozpoznania ze względu na brak przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. We wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania pozwany wskazał na oczywiste uzasadnienie skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), motywując to brzmieniem art. 6471 § 5 k.c. To legło u podstaw samej skargi kasacyjnej, jednak nie może wystarczyć w sytuacji nadzwyczajnego postępowania wynikającego z wniesienia skargi kasacyjnej od prawomocnego orzeczenia sądowego. Rzeczą skarżącego jest zatem przekonać o racjach wniesionej skargi. W utrwalonym od dawna i znanym orzecznictwie Sądu Najwyższego zostało wskazane, co powinno się znaleźć we wniosku o przyjęcie skargi, jeśli opiera się go na oczywistości wniesionej skargi. W sprawie nie było wątpliwości co do formalnej odpowiedzialności inwestora na podstawie art. 6471 § 5 k.c., ale nie ten przepis stał się podstawą oddalenia powództwa i dlatego powoływanie na poparcie jego zastosowania orzecznictwa Sądu Najwyższego było bezskuteczne. Skarżący nie odniósł się w ogóle przez profesjonalny wywód prawny do zastosowania w sprawie art. 5 k.c., przepisu mającego ogromne orzecznictwo i piśmiennictwo, w sytuacji wykazywania przez Sąd Apelacyjny naruszenia przez skarżącego zasad słuszności oraz społeczno-gospodarczego przeznaczenia prawa (zob. przykładowo wyroki Sądu Najwyższego z dnia 11 maja 2017 r., II CSK 576/16 oraz z dnia 16 kwietnia 2014 r., V CSK 296/13). Wspomina się o tych klauzulach generalnych prawa cywilnego jakby przy okazji wykazywania błędnej interpretacji przez Sąd działań podwykonawcy 4 zmierzających do uzyskania podwójnej płatności za swoje świadczenie. W efekcie skarga kasacyjna jest jakby obok głównego zagadnienia prawnego, zaprezentowanego w zaskarżonym orzeczeniu. Mając to na uwadze należało na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzec jak w postanowieniu, rozstrzygając o kosztach postępowania na podstawie art. 98 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. aj ał

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 6471 § 5 KCart. 5 KCart. 17art. 354 § 1art. 355 KCart. 3989 § 1 KPCart. 3989 § 1 pkt 4 KPCart. 3989 § 2 KPCart. 98art. 391 § 1art. 39821 KPC§ 5

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy