V CSK 663/14

Sygn. akt V CSK 663/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 czerwca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa A. B. przeciwko Wydawnictwu Sp. z o.o. w B. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 czerwca 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 27 czerwca 2014 r., sygn. akt V ACa 75/14, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Strona pozwana – Wydawnictwo spółka z o.o. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 27 czerwca 2014 r., w którym oddalono m.in. apelację pozwanej, wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 1 sierpnia 2013 r. W wyroku tym zasądzono od pozwanej na rzecz powódki kwoty wymienione w pkt 1 wyroku i oddalono powództwo w pozostałej części (k. 309 akt sprawy). W skardze kasacyjnej strony pozwanej podnoszono zarzuty naruszenia prawa procesowego. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, strona pozwana stwierdziła, że w rozpoznawanej sprawie o zapłatę istnieje potrzeba wyjaśnienia istotnego zagadnienia prawnego, tj. rozstrzygnięcia, czy do oświadczeń procesowych strony(jak wniosek dowodowy, zarzut apelacyjny) znajdują zastosowanie reguły dotyczące oświadczeń woli określone w art. 65 § 1 k.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Po analizie treści uzasadnień wyroków Sądów meriti, prawnej motywacji wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, treści odpowiedzi strony powodowej na skargę pozwanej (k. 494 akt), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie o zapłatę nie występuje przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przewidziana w 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Wbrew stanowisku strony skarżącej, nie istnieje potrzeba rozstrzygnięcia zagadnienia przedstawionego we wstępnej części skargi tej treści, czy do oświadczeń procesowych stron znajdują zastosowanie reguły wykładni oświadczenia woli określonej w art. 65 § 1 k.c. Problem ten może być rozstrzygany in concreto w zależności od charakteru podejmowanej czynności procesowej i toku postępowania rozpoznawczego. W rozpoznawanej sprawie Sąd Apelacyjny przekonywająco wyjaśnił, dlaczego nie podzielił apelacyjnego zarzutu naruszenia art. 233 k.p.c. i art. 232 k.p.c. przez Sąd Okręgowy, który oddalił wnioski dowodowe pozwanej zmierzające do wykazania zakresu nakładów dokonanych przez nią na przedmiot najmu (najęty budynek). Poniesienie tych nakładów było okolicznością bezsporną, chodziło tylko 3 o ich charakter. Trafnie zauważył Sąd Apelacyjny, że do Sądu meriti należy ocena charakteru takich nakładów, w tym także tego, czy mają one postać ulepszeń w rozumieniu art. 676 k.c. W tej sytuacji należało odmówić przyjęcia skargi do rozpoznania (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.). O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 98 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. i §§ 6, 12 rozporządzenia MS z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (…) (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.). l.n