V CSK 678/13

WyrokIzba Cywilna2014-07-16

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, nieważność postępowania lub oczywista zasadność skargi kasacyjnej, uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania przez Sąd Najwyższy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, gdyż nie występuje w sprawie istotne zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Kwestia powództwa z żądaniem ewentualnym była już wielokrotnie przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego i nie stanowi zagadnienia nowego, nierozstrzygniętego, którego rozstrzygnięcie mogłoby przyczynić się do rozwoju prawa.
Stan faktyczny
Powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. W sprawie nie wystąpiło istotne zagadnienie prawne, a kwestia powództwa z żądaniem ewentualnym była już wielokrotnie rozstrzygana przez Sąd Najwyższy.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 3600 zł z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CSK 678/13 POSTANOWIENIE Dnia 16 lipca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Tadeusz Ereciński w sprawie z powództwa R. D. przeciwko E. S. o nakazanie ewentualnie o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 lipca 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 19 czerwca 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. może być zatem osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Sąd Najwyższy, rozpoznając nadzwyczajny środek zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna, nie jest trzecią instancją sądową, lecz działa w interesie publicznym, wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, dokonując wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe. Dlatego też nie każda skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. W niniejszej sprawie nie występuje wskazane we wniosku istotne zagadnienie prawne. Zagadnieniem takim w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego rozstrzygnięcie może przyczynić się do rozwoju prawa, takim zaś zagadnieniem niewątpliwie nie jest wskazana w skardze kasacyjnej kwestia powództwa z żądaniem ewentualnym. Jak trafnie podniesiono w odpowiedzi na skargę kasacyjną zagadnienie to było już przedmiotem wielu wypowiedzi Sądu Najwyższego (oprócz orzeczeń powołanych w odpowiedni na skargę kasacyjną por. np. uchwała z dnia 18 października 2013 r., III CZP 58/13, wyroki z dnia 22 marca 2012 r., IV CSK 431/11, z dnia 12 stycznia 2012 r., IV CSK 219/11, z dnia 3 19 sierpnia 2010 r., IV CSK 53/10, postanowienia z dnia 8 maja 2014 r., V CZ 30/14, z dnia 4 października 2012 r., I CSK 100/12). Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. aw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPCart. 3984 § 1 pkt 3 KPCart. 3989 § 1 pkt 1 KPCart. 3989 § 2 KPCart. 108 § 1art. 391 § 1art. 39821 KPC§ 1§ 1 pkt 3§ 1 pkt 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy