V CSK 717/14

Sygn. akt V CSK 717/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie z wniosku M. M. przy uczestnictwie T. S.A. w K. o ustanowienie służebności przesyłu, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 czerwca 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 22 maja 2014 r., sygn. akt II Ca 149/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestnika postępowania 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarg kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek umożliwiających realizację publicznoprawnych funkcji skargi kasacyjnej. Tylko na tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Dopuszczenie i rozpoznanie skargi kasacyjnej ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne. Nie w każdej zatem sprawie, nawet w takiej, w której rozstrzygnięcie oparte jest na błędnej subsumpcji czy wadliwej wykładni prawa, skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. Podkreślenia wymaga, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie jest jego rolą korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej indywidualnej sprawie. Autor skargi kasacyjnej wniesionej w sprawie powołał się na wystąpienie zagadnienia prawnego, które sformułował w postaci sześciu pytań. Zagadnienie to, podobnie jak uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, a także uzasadnienie podstaw skargi, jest identyczne, jak w wielu sprawach, w których wyjaśniono już szczegółowo przyczyny odmowy przyjęcia skargi do rozpoznania, przytaczając orzeczenia Sądu Najwyższego dotyczące poruszanych w skargach kwestii prawnych. Przykładowo wskazać można sprawy V CSK 465/13, V CSK 593/13, V CSK 615/13, V CSK 667/13, V CSK 670/13, V CSK 671/13, V CSK 575/13, V CSK 10/14. Zagadnienie prawne, na które powołuje się skarżący, nie jest zatem precedensowe. 3 Stanowisko Sądu Najwyższego co do przyczyn odmowy przyjęcia do rozpoznania tych identycznych skarg jest znane, nie ma więc potrzeby powtarzania wyjaśnień w każdej kolejnej sprawie. Wobec powyższego i w braku innych przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi do rozpoznania, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 k.p.c.