V CZ 119/11

Sygn. akt V CZ 119/11 POSTANOWIENIE Dnia 23 lutego 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jan Górowski SSN Anna Kozłowska w sprawie z powództwa A. M. przeciwko P. S. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 lutego 2012 r., zażalenia pozwanego na orzeczenie o kosztach, zawarte w postanowieniu Sądu Apelacyjnego z dnia 29 czerwca 2011 r., 1. uchyla zaskarżone postanowienie i zasądza od powódki na rzecz pozwanego 1497,20 (tysiąc czterysta dziewięćdziesiąt siedem 0,20) złotych tytułem kosztów postępowania apelacyjnego; 2. nie obciąża powódki kosztami postępowania zażaleniowego. Uzasadnienie 2 Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2011 r. w pkt 1 zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego, zmniejszając zasądzoną kwotę z 101 851,54 zł do kwoty 68 245,77 zł i zasądzając od pozwanego na rzecz powódki kwotę 6 481 zł tytułem kosztów procesu, a w pkt 2 oddalił dalej idącą apelację pozwanego i zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 3 595,80 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. Pozwany wniósł zażalenie na orzeczenie o kosztach zawarte w pkt 2 wyroku, twierdząc, że koszty te zostały przez Sąd błędnie rozliczone, gdyż prawidłowo, przy zastosowaniu art. 100 k.p.c., powinny one wynosić 1 497,20 zł, a nie 3 595,80 zł. Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 29 czerwca 2011 r. na podstawie art. 395 § 2 k.p.c. uchylił zaskarżone postanowienie zawarte w pkt 2 wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 19 kwietnia 2011 r. i zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 1 497,20 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. Podkreślił, że zażalenie pozwanego jest oczywiście uzasadnione, bowiem przy rozliczaniu tych kosztów doszło do oczywistej pomyłki rachunkowej. Skoro nie ulega wątpliwości, że powód utrzymał się z żądaniem w 60%, to pomyłkę tę należało skorygować. Wobec oddalenia powództwa w 40% pozwanemu przy stosunkowym rozliczeniu kosztów należała się kwota 5 093 + 2 700 x 40% = 3 117,20 zł. Natomiast powódce należy się kwota 2 700 x 60% = 1 620 zł. Różnica poniesionych kosztów wynosi zatem 1 497,20 zł i taka też kwota powinna być zasądzona w pkt 2 wyroku. Pozwany wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 29 czerwca 2011 r., twierdząc, że prawidłowo, przy zastosowaniu art. 100 k.p.c., koszty postępowania apelacyjnego rzeczywiście powinny wynosić 1 497,20 zł, ale nie na rzecz powódki, tylko pozwanego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest oczywiście uzasadnione. Sąd Apelacyjny w zaskarżonym postanowieniu prawidłowo ustalił, że różnica poniesionych przez strony kosztów postępowania apelacyjnego wynosi 1 497,20 zł, ale nie na korzyść powódki – jak przyjął Sąd Apelacyjny – tylko na korzyść pozwanego. Zgodnie bowiem z art. 100 3 k.p.c., w razie częściowego tylko uwzględnienia żądań koszty będą wzajemnie zniesione lub stosunkowo rozdzielone. W niniejszej sprawie nie ulega zaś wątpliwości, że powódka w postępowaniu apelacyjnym poniosła koszty w wysokości 1 620 zł, a pozwany w wysokości 3 117,20 zł. Wynikająca stąd różnica podlega zatem zasądzeniu na rzecz pozwanego, a nie powódki. Powódka nie może być obciążona kosztami postępowania zażaleniowego, ponieważ względy słuszności sprzeciwiają się ponoszeniu przez nią dalszych konsekwencji błędnego rozstrzygnięcia Sądu Apelacyjnego o kosztach postępowania apelacyjnego. Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 39816 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).