V CZ 135/07

Sygn. akt V CZ 135/07 POSTANOWIENIE Dnia 23 stycznia 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Sychowicz (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca) w sprawie z wniosku K. T. przy uczestnictwie T. T. o podział majątku wspólnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 stycznia 2008 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 13 września 2007 r., sygn. akt IV Ca (…), odrzuca zażalenie. Uzasadnienie Sąd Rejonowy w K. w sprawie z wniosku K. T., z udziałem T. T. o podział majątku wspólnego postanowieniem z dnia 1 czerwca 2007 r. ustalił, że w skład majątku wspólnego uczestników postępowania wchodzi spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego o wartości 39.000 zł, ruchomości wymienione w sentencji orzeczenia oraz równowartość samochodu osobowego marki Seat w kwocie 4500,00 zł, dokonał podziału tego majątku przyznając wnioskodawczyni składniki wartości 39.000 zł a uczestnikowi – o wartości 4.500 zł, zasądził od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika spłatę w kwocie 17.250 zł, którą rozłożył na 108 rat, oddalił wniosek w pozostałej części oraz rozstrzygnął o kosztach postępowania. Sąd Okręgowy w K., postanowieniem z dnia 13 września 2007 r., odrzucił apelację wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 1 czerwca 2 2007 r., wskazując w uzasadnieniu, że w apelacji, która została wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika nie został wskazany zakres zaskarżenia, co skutkowało jej odrzuceniem, na podstawie art. 3701 k.p.c. w zw. z art. 368 § 1 pkt 1 k.p.c., bez wzywania do uzupełnienia tego braku. Od tego postanowienia uczestniczka postępowania K. T. wniosła zażalenie, w którym wskazała wartość przedmiotu zaskarżenia opiewającą na kwotę 8.500 zł. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 5191 § 2 k.p.c. w sprawach o podział majątku wspólnego skarga kasacyjna przysługuje jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi co najmniej 150.000 złotych. Z kolei według art. 3941 § 1 i 2 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji kończące odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia oraz tylko na te postanowienia kończące postępowanie w sprawie, w których przysługuje skarga kasacyjna. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest wprawdzie postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie ale ze względu na zbyt niską wartość przedmiotu zaskarżenia, która eliminuje przedmiotową sprawę z kategorii spraw tzw. kasacyjnych, na to postanowienie nie przysługuje zażalenie. W konsekwencji, mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 373 k.p.c. w związku z art. 370, 3941 § 3, 39821 k.p.c.