V CZ 46/17

Sygn. akt V CZ 46/17 POSTANOWIENIE Dnia 8 czerwca 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca) SSA Bogusław Dobrowolski w sprawie ze skargi (…) Klubu (…) "Ł." w Ż. (poprzednio: (…) Klubu (…) "Ł." w Ż.) o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 7 lutego 2013 r., sygn. akt I ACa (…), w sprawie z powództwa (…) Klubu (…) "Ł." w Ż. (obecnie: (…) Klubu (…) "Ł." w Ż.) przeciwko Powiatowi Ż. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 czerwca 2017 r., zażalenia skarżącego (…) Klubu (…) "Ł." w Ż. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 12 grudnia 2016 r., sygn. akt I ACa (…), oddala zażalenie. UZASADNIENIE Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 12 grudnia 2016 r. odrzucił skargę powodowego - (…) Klubu (…) – Ł. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 7 lutego 2013 r. Sąd ten stwierdził, że nie zachodziła podstawa wznowienia przewidziana w art. 403 § 2 2 k.p.c. w postaci późniejszego wykrycia okoliczności faktycznych lub środków dowodowych. Do takich środków dowodowych nie należy pismo Ministerstwa Edukacji Narodowej z dnia 22 września 2016 r., stwierdzające wysokość należnej dotacji. Postępowanie, którego wznowienia domagał się powód, zakończyło się natomiast prawomocnym wyrokiem dnia 7 lutego 2013 r. W zażaleniu na to postanowienie powód wskazywał na naruszenie art. 410 § 1 k.p.c. i art. 403 § 2 k.p.c. i wnosił o jego uchylenie. Zdaniem skarżącego, wystąpiła podstawa wznowienia postępowania w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W zażaleniu skarżący podtrzymuje stanowisko, że pismo Ministerstwa Edukacji Narodowej - Departament Współpracy z dnia 22 września 2016 r. stanowi nowy środek dowodowy w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c., co oznacza, że wystąpiła jednak wskazana przez skarżącego właściwa podstawa wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 7 lutego 2013 r. W postępowaniu tym rozstrzygano o należnej powodowi dotacji na prowadzoną przez niego szkołę w latach 2001-2004. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wielokrotnie wyjaśniano pojęcie nowego środka dowodowego w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. Trafnie zatem stwierdził Sąd Apelacyjny, że nowym środkiem dowodowym jest taki środek, który istniał w czasie trwania prawomocnie zakończonego postępowania, a z którego strona nie mogła skorzystać z niezależnych od siebie przyczyn (np. nieznany środek, brak dostępu do tego środka). Przewidziana w art. 403 § 2 k.p.c. wymaganie „wykrycia” środka dowodowego oznacza, że środek taki nie mógł jednak powstać po zakończeniu postępowania i uprawomocnienia się orzeczenia. Wskazując na datę pisma Ministerstwa Edukacji, skarżący wywodził, że „pismo to nie jest samoistnym środkiem dowodowym, ale jest nośnikiem danych zawartych w zasobach MEN i na podstawie tej dokumentacji stworzonym”. Jeżeli skarżący stwierdza ponadto, że wspomniane zasoby istniały jeszcze wówczas, gdy toczyło się pierwotne postepowanie rozpoznawcze, oznacza to, że istniała możliwość uzyskania odpowiedniego środka dowodowego w toku poprzedniego postępowania rozpoznawczego. Potwierdza to sam przebieg tego 3 postępowania. Chodziło o możliwość uzyskania informacji obejmującej ustalenie ilości uczniów w celu określenia rozmiaru należnej dotacji. Z uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 7 lutego 2013 r., kończącego postępowanie w poprzedniej sprawie, wynika, że powód miał jednak możliwość - niezależnie od opisanego tam, szczególnego przebiegu postępowania dowodowego – złożenia wniosku o zabezpieczenie odpowiednich dokumentów w trybie art. 310 k.p.c. Pomimo nawiązania ze stroną pozwaną korespondencji w lutym 2004 r., powód wystąpił na drogę sądową dopiero w październiku 2010 r. (s. 4 uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 7 lutego 2013 r., k. 675 akt sprawy). Skoro zatem istniała możliwość uzyskania w procesie o dotację odpowiednich środków dowodowych, to nie sposób twierdzić, że wskazywane przez skarżącego pismo Ministerstwa Edukacji Narodowej z dnia 22 września 2016 r. stanowiło nowy środek dowodowy w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. W tej sytuacji Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.). jw, aj