V CZ 54/09

PostanowienieIzba Cywilna2009-11-24

Skład orzekający: Lech Walentynowicz, Jan Górowski, Krzysztof Strzelczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie sądu odrzucające apelację jako nieopłaconą jest prawidłowe, jeśli wezwanie do uzupełnienia braków formalnych było nieprecyzyjne i dopuszczało dwojaką interpretację?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uchylił postanowienie sądu apelacyjnego o odrzuceniu apelacji jako nieopłaconej, uznając, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych było mylące. Wezwanie to nie spełniało wymogów precyzji, gdyż nie oznaczyło dokładnie braków, nie podawało jednoznacznie skutku ich nieuzupełnienia i dopuszczało dwojaką interpretację, co uniemożliwiało zastosowanie sankcji odrzucenia apelacji.
Stan faktyczny
Powodowie wnieśli apelację od wyroku sądu okręgowego, opłacając ją jedną opłatą sądową. Sąd apelacyjny wezwał pełnomocnika powodów do podania, czy opłata dotyczy roszczenia jednego z powodów, pod rygorem odrzucenia apelacji w części dotyczącej roszczenia drugiego powoda. Brak odpowiedzi doprowadził do odrzucenia apelacji jako nieopłaconej.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Apelacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CZ 54/09 POSTANOWIENIE Dnia 24 listopada 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący) SSN Jan Górowski (sprawozdawca) SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa F. G. i "J. P." Klubu Sportowego Spółki z o.o. przeciwko M. B. o ochronę dóbr osobistych, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 listopada 2009 r., zażalenia strony powodowej "J. P." Klub Sportowy Spółka z o.o. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 31 lipca 2009 r., uchyla zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie 2 Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 31 lipca 2009 r. odrzucił apelację powodów F. G. i „J. P.” Klubu Sportowego Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 22 kwietnia 2009 r. jako nieopłaconą. W zażaleniu na to postanowienie powód J. P. Klub Sportowy spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych pismo wnoszone przez kilka osób podlega jednej opłacie. Jeżeli jednak, tak jak w niniejszej sprawie, przedmiotem sprawy są roszczenia lub zobowiązania jednego rodzaju i oparte na jednakowej podstawie faktycznej i prawnej (współuczestnictwo formalne), każdy współuczestnik uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego roszczenia lub zobowiązania. W stanie faktycznym sprawy od wyroku Sądu Okręgowego oddalającego powództwo o ochronę dóbr osobistych wniesiona została apelacja powodów opłacona jedną opłatą sądową. Przedmiotem rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji były zaś roszczenia dwóch powodów o ochronę dóbr osobistych zgłoszone w jednym pozwie. Pismem z dnia 30 czerwca 2009 r. Sąd Apelacyjny wezwał pełnomocnika powodów do podania „czy uiszczona opłata od apelacji w kwocie 600 zł dotyczy roszczenia powoda F. G., czy też powódki J. . Klubu Sportowego Spółki z o.o. w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia apelacji w części dotyczącej roszczenia powoda F. G”. Brak odpowiedzi pełnomocnika powodów doprowadził Sąd Apelacyjny do uznania, że dotknięte brakiem opłaty jest pismo obejmujące obydwie apelacje, gdyż niedopuszczalne jest dokonywanie takiego wyboru przez Sąd. 3 Takie stanowisko Sądu nie może się ostać, gdyż skierowane do pełnomocnika powodów żądanie przewodniczącego Sądu Apelacyjnego z dnia 30 czerwca 2009 r. było mylące. Na jego podstawie miał on prawo sądzić, że w przypadku nieustosunkowania się do zarządzenia we wskazanym terminie odrzucona zostanie jedynie apelacja w części dotyczącej roszczenia powoda F. G. W orzecznictwie Sądu Najwyższego zwraca się uwagę na staranność, z jaką powinny być formułowane wezwania do uzupełnienia braków formalnych pism procesowych Wezwanie o uzupełnienie braków pisma procesowego, aby mogło osiągnąć swój cel powinno być precyzyjne, tj. oznaczać braki w sposób dokładny, podać termin ich uzupełnienia oraz jednoznacznie określić skutek nie zachowania terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 grudnia 2004 r. V CZ 136/04 niepubl., postanowienie SN z dnia 9 sierpnia 2000 r., I CKN 834/00 niepubl.). Wezwanie dopuszczające dwojaką interpretację nie czyni zadość tym wymaganiom i nie może skutkować sankcji przewidzianych w odpowiednich przepisach (por. postanowienie SN z dnia 30 lipca 1998 r., III CZ 92/98 niepubl., postanowienia Sądu Najwyższego z 17 listopada 1998 r., III CKN 871/98, LEX nr 50714 i z 30 lipca 1998 r., III CZ 92/98, LEX nr 50649, postanowienie SN z dnia 24 stycznia 2005 r., III UZ 20/04, OSNP 2005, nr 16, poz. 258). Z tych względów zaskarżone postanowienie uległo uchyleniu na podstawie art. 39815 § 1 zd. 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. db

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 4 ust. 1art. 39815 § 1art. 3941 § 3 KPC§ 1§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 23.07.2026. · PDF źródłowy