V CZ 71/08

PostanowienieIzba Cywilna2008-11-14

Skład orzekający: Iwona Koper, Teresa Bielska-Sobkowicz, Dariusz Zawistowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o wznowienie postępowania może opierać się na fakcie, który miał miejsce w toku postępowania, ale nie był znany stronie po jego zakończeniu, a który został odkryty po prawomocnym zakończeniu postępowania?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że skarga o wznowienie postępowania może opierać się na fakcie, który istniał w toku postępowania, ale nie był znany stronie i został wykryty po jego zakończeniu. Sąd podkreślił, że ograniczenia wynikające z art. 403 § 2 k.p.c. odnoszą się jedynie do podstawy wznowienia, a nie do faktów i dowodów mających wykazać istnienie tej podstawy.
Stan faktyczny
Sąd Apelacyjny odrzucił skargę o wznowienie postępowania, uznając, że nie opiera się ona na ustawowej podstawie wznowienia z art. 403 § 2 k.p.c. Skarżący zarzucili naruszenie tego przepisu, twierdząc, że po zakończeniu postępowania uzyskali wiedzę o pozorności czynności przeniesienia praw z weksla (indos), który stanowił podstawę uwzględnienia powództwa. Indos miał miejsce w toku postępowania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Apelacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CZ 71/08 POSTANOWIENIE Dnia 14 listopada 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca) w sprawie ze skargi A. W. i Z. W. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 6 grudnia 2006 r., sygn. akt I ACa (…) w sprawie z powództwa T. B. przeciwko A. W. i Z. W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 listopada 2008 r., zażalenia A. W. i Z. W. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt I ACa (…), uchyla zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 19 czerwca 2008 r. odrzucił skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem tego Sądu z dnia 16 grudnia 2006 r. [wydanym w sprawie I A Ca (…)], wniesioną przez A. W. i Z. W. Uznał, że skarga ta nie opiera się o ustawową podstawę wznowienia powołaną przez skarżących (art. 403 § 2 k.p.c.). W zażaleniu na to postanowienie skarżący zarzucili naruszenie art. 410 § 1 w zw. z art. 403 § 2 k.p.c. przez ich błędną wykładnię i wnieśli o jego uchylenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 2 Sąd Apelacyjny stwierdził, że skarga o wznowienie postępowania nie opiera się o ustawową podstawę wznowienia, gdyż rzeczywistą podstawę wznowienia stanowią fakty i dowody powstałe po zakończeniu postępowania, którego dotyczy skarga o wznowienie postępowania. Z tego względu nie mają one cech faktów i dowodów „wykrytych" w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. Gdyby istotnie podstawę skargi o wznowienie postępowania stanowiły fakty i dowody powstałe po wydaniu przez Sąd Apelacyjny we Wrocławiu wyroku z dnia 16 grudnia 2006 r. ocena ta byłaby usprawiedliwiona. Utrwalony jest bowiem pogląd, że podstawę wznowienia z art. 403 § 2 k.p.c. mogą stanowić tego rodzaju fakty i dowody, które istniały w toku postępowania ale nie były stronom znane i zostały wykryte dopiero po zakończeniu postępowania. W rzeczywistości jednak, co wynika z treści skargi o wznowienie postępowania, podstawą skargi o wznowienie było twierdzenie, że po zakończeniu postępowania w sprawie I ACa (…) skarżący uzyskali wiedzę, że czynność przeniesienia praw z weksla (indos), który stanowił podstawę uwzględnienia powództwa, była pozorna. Skarżący podkreślili wyraźnie, że w ich ocenie pozorność czynności należy oceniać w płaszczyźnie okoliczności faktycznych. Indos został dokonany w dniu 5 września 2005 r. Nie może budzić zatem wątpliwości, że skarżący jako podstawę wznowienia powołali fakt, który miał miejsce w toku postępowania w sprawie i według ich twierdzeń nie był im znany w toku postępowania. Odrębnym zagadnieniem jest natomiast, że skarżący powołali również inne okoliczności faktyczne i dowody dla wykazania, że indos był czynnością pozorną. W tym zakresie ograniczenia wynikające z art. 403 § 2 nie mają zastosowania, gdyż odnoszą się jedynie do podstawy wznowienia, a nie faktów i dowodów mających służyć wykazaniu, że podstawa wznowienia rzeczywiście zachodzi. Z przyczyn wyżej wskazanych zażalenie podlegało uwzględnieniu na podstawie art. 3941 § 3 i 39815 § 1 k.p.c.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 403 § 2 KPCart. 410 § 1art. 403 § 2art. 3941 § 3§ 2§ 1§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy