V K 344/60

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia T. Majewski (sprawozdawca). Sędziowie: P. Ławacz, M. Budzianowski. Prokurator: T. Garlicki.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Mariana Jana M. oskarżonego z art. 241 i 239 § 1 k.k. oraz z art. 14 pkt I ustawy z dnia 27 maja 1956 r. (Dz. U. Nr 12, poz. 62), po rozpoznaniu założonej przez Ministra Sprawiedliwości rewizji nadzwyczajnej od łącznego wyroku Sądu Powiatowego w Radzyniu Wydziału Zamiejscowego w Międzyrzecu Podlaskim z dnia 26 listopada 1959 r., na podstawie art. 394-396, 400, 383 pkt 2 i 388 § 1 k.p.k.uchylił zaskarżony wyrok łączny i odmówił wydania wyroku łącznego w sprawach Sądu Powiatowego w Radzyniu Wydział Zamiejscowy w Międzyrzecu Podlaskim z oskarżenia Mariana Jana M. (...).Uzasadnienie faktyczneWyrokiem łącznym z dnia 26 listopada 1959 r. Sąd Powiatowy w Radzyniu w Wydziale Zamiejscowym w Międzyrzecu Podlaskim, po rozpoznaniu sprawy Mariana Jana M. skazanego prawomocnymi wyrokami:a)Sądu Powiatowego w Radzyniu w Wydziale Zamiejscowym w Międzyrzecu Podlaskim z dnia 23 maja 1959 r. na 3 miesiące aresztu za wykroczenie z art. 14 pkt I ustawy z dnia 27 kwietnia 1956 r. (Dz. U. Nr 12, poz. 62), popełnione w dniu 24 sierpnia 1958 r. w T.,b)Sądu Powiatowego w Radzyniu Wydziału Zamiejscowego w Międzyrzecu Podlaskim z dnia 13 czerwca 1959 r., utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Lublinie z dnia 6 października 1959 r.,na karą łączną 1 roku i 6 miesięcy więzienia za przestępstwa z art. 241 i 239 § 1 k.k. popełnione w dniu 1 lutego 1959 r. - orzekł połączenie poszczególnych kar wymierzonych tymi wyrokami i wymierzył oskarżonemu Marianowi Janowi M. karę łączną 1 roku i 6 miesięcy więzienia, ustalając bieg tej kary od dnia 21 lutego 1959 r.Wyrok ten uprawomocnił się, lecz przed upływem sześciomiesięcznego terminu, licząc od daty prawomocności, został zaskarżony rewizją nadzwyczajną Ministra Sprawiedliwości.Rewizja nadzwyczajna zarzuca wyrokowi obrazę art. 35 k.k. przez wydanie wyroku łącznego mimo braku ustawowych przesłanek i wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz o odmowne załatwienie wniosku o wydanie wyroku łącznego.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy wyraził następujący pogląd prawny:Rewizja nadzwyczajna jest słuszna.Przepisy art. 31-35 k.k. nie mają zastosowania do wykroczeń, co wynika z art. 2 prawa o wykroczeniach.Art. 35 k.k. nie daje zatem podstawy do wydania wyroku łącznego obejmującego kary za zbiegające się przestępstwa i wykroczenia, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie.W myśl tego przepisu wydanie wyroku łącznego uzależnione jest od tego, czy przestępstwa, za które skazano sprawcę kilkoma prawomocnymi wyrokami, zostały popełnione przed wydaniem przez sąd pierwszej instancji pierwszego z tych wyroków.Natomiast w sprawach o wykroczenia rozpoznawanych w trybie karno-administracyjnym, mogących tylko w warunkach określonych w ustawie stać się przedmiotem rozpoznania Sądu Powiatowego, trudno w ogóle mówić o instancjach sądowych, podobnie jak o podciągnięciu wykroczeń pod pojęcie przestępstwa.Z powyższych względów należało uchylić zaskarżony wyrok łączny i odmówić wydania takiego wyroku w sprawach wymienionych we wniosku skazanego Mariana Jana M. z dnia 24 października 1959 r., skierowanym do Sądu Powiatowego w Radzyniu Wydział Zamiejscowy w Międzyrzecu Podlaskim.