V KR 207/76

WyrokIzba Cywilna1976-12-18

Pełny tekst orzeczenia

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia K. Wagner (sprawozdawca). Sędziowie: M. Budzianowski, M. Szczepański.Prokurator Prokuratury Generalnej: S. Flasiński.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 1976 r. między innymi sprawy Leszka K., oskarżonego z art. 215 § 1 i 219 k.k., z powodu rewizji wniesionej przez oskarżonego Leszka K. od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Krakowie z dnia 31 maja 1976 r.zmienił zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonego Leszka K. w ten sposób, że uchylił orzeczenie o karze łącznej oraz uniewinnił go od zarzutu popełnienia przestępstwa określonego w art. 219 k.k., a ponadto zawiesił warunkowo na okres 3 lat wykonanie kary 7 miesięcy pozbawienia wolności za czyn określony w art. 215 § 1 k.k. (...).Uzasadnienie faktyczneWyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Krakowie z dnia 31 maja 1976 r. został skazany między innymi oskarżony Leszek K.:1) z art. 215 § 1 k.k. na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności i 6.000 zł grzywny za to, że w grudniu 1972 r. w Z. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przyjął od magazyniera Janusza W. pocztówki wartości 2.000 zł, wiedząc, że zostały one uzyskane za pomocą czynu zabronionego;2) z art. 219 k.k. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności za to, że w listopadzie 1972 r. w Z. użyczył Januszowi W. pocztówki wartości 5.000 zł w celu ukrycia niedoboru w prowadzonym przez niego magazynie Oddziału RSW "Prasa-Książka-Ruch" w Z. i wprowadzenia przez to w błąd organu kontroli.Jako łączną karę pozbawienia wolności orzekł Sąd Wojewódzki w stosunku do oskarżonego Leszka K. karę 9 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym wykonanie tej kary zawiesił warunkowo na okres 3 lat (...).Wyrok powyższy zaskarżył oskarżony Leszek K. (...).Uzasadnienie prawne(...) Sąd Najwyższy uznał za słuszne zarzuty zawarte w rewizji Leszka K., a odnoszące się do skazania go za przestępstwo określone w art. 219 k.k. Sąd Wojewódzki uzasadnił swoje stanowisko tym, że oskarżony Leszek K. przyznał między innymi fakt użyczenia oskarżonemu Januszowi W. pocztówek o wartości określonej w zarzutach oskarżenia, a ponadto wyjaśnił, iż pocztówek użyczał na prośbę Janusza W. w celu wykorzystania jedynie przy inwentaryzacji. Powyższe stwierdzenia są nieścisłe. Z powołanych bowiem w uzasadnieniu wyroku wyjaśnień oskarżonego Leszka K. wcale nie wynika, aby pożyczył on pocztówki Januszowi W. na czas remanentu, lecz że przekazał je w celu dostarczenia kioskarce, która ma duży ruch i w najbliższym czasie może je sprzedać przekazując pieniądze oskarżonemu Leszkowi K. Wyjaśnienia te nie dają żadnej podstawy do ustalenia, aby oskarżony Leszek K. przekazywał oskarżonemu Januszowi W. pocztówki w celu ukrycia manka i wprowadzenia w błąd organów kontroli. Do przypisania przestępstwa określonego w art. 219 k.k. konieczne jest wykazanie sprawcy działania w zamiarze bezpośrednim, i to kierunkowym. Wskazać też trzeba, że oskarżony Janusz W. wyjaśnił, iż pożyczał pocztówki tylko od oskarżonych Jana K. i Zofii C. i iż nigdy nie pożyczał pocztówek od oskarżonego Leszka K. (...).

Powołane przepisy

art. 215 § 1art. 219 KKart. 215 § 1 KK§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026.