V KR 295/74

WyrokIzba Cywilna1974-08-11

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd może oddalić wniosek dowodowy na podstawie art. 155 § 1 pkt 2 k.p.k., jeśli okoliczność, na którą dowód został zgłoszony, została wyjaśniona innymi dowodami?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że oddalenie wniosku dowodowego na podstawie art. 155 § 1 pkt 2 k.p.k. jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy organ oddalający uzna zgłoszony dowód za zbędny, ponieważ okoliczność, którą miał udowodnić, została już udowodniona innymi dowodami. Sformułowanie "zgodnie z twierdzeniem wnioskodawcy" oznacza przyjęcie przez sąd za udowodnioną tezy dowodowej zaprezentowanej we wniosku.
Stan faktyczny
Oskarżeni Ryszard Z. i Andrzej Stanisław K. zostali skazani wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Łodzi z dnia 21 lutego 1974 r. z powodu zarzutów z art. 168 § 2 k.k. W trakcie postępowania przed Sądem Najwyższym wniesiono rewizje od tego wyroku. Jednym z zarzutów podniesionych w rewizji była obraza art. 155 k.p.k. przez oddalenie wniosku dowodowego o przesłuchanie świadka Zbigniewa W. i skreślenie świadka Jana S.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Wojewódzkiego w Łodzi.

Pełny tekst orzeczenia

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia M. Szczepański (sprawozdawca). Sędziowie: M. Budzianowski, dr A. Kafarski. Prokurator Prokuratury Generalnej: J. Zięba. SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy Ryszarda Z. i Andrzeja Stanisława K., oskarżonych z art. 168 § 2 k.k., z powodu rewizji wniesionych przez oskarżonych od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Łodzi z dnia 21 lutego 1974 r. zaskarżony wyrok u t r z y m a ł w mocy (...). Uzasadnienie faktyczneW pierwszej kolejności należy ustosunkować się do zarzutu obrazy art. 155 k.p.k., polegającej na oddaleniu wniosku o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka Zbigniewa W. i skreśleniu z listy dowodów świadka Jana S., uznanie bowiem tego zarzutu za zasadny musiałoby doprowadzić do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania w celu przeprowadzenia wyżej wymienionych dowodów, oczywiście w razie uznania, że owa obraza art. 155 § 1 pkt 2 k.p.k. mogła mieć wpływ na treść wyroku. Zgodnie z treścią art. 155 § 1 pkt 2 k.p.k. wniosek dowodowy podlega oddaleniu wówczas, gdy okoliczność, na którą dowód został zgłoszony, jest bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy albo gdy jest ona udowodniona innymi dowodami "zgodnie z twierdzeniem wnioskodawcy". Sformułowanie: "zgodnie z twierdzeniem wnioskodawcy" nie może oznaczać niczego innego jak przyjęcie przez sąd orzekający za udowodnioną innymi dowodami tezy dowodowej zaprezentowanej we wniosku. Za takim rozumieniem omawianego przepisu przemawia wyżej przytoczone brzmienie przepisu art. 155 § 1 pkt 2, a także treść art. 155 § 3 k.p.k.W konsekwencji więc przyjąć należy na podstawie treści przepisu art. 155 § 1 pkt 2 k.p.k., że oddalić wniosek dowodowy można tylko wtedy, gdy zgłoszony dowód ma służyć udowodnieniu okoliczności, którą organ oddalający uzna za udowodnioną innymi dowodami. Sąd pierwszej instancji odmawiając przeprowadzenia dowodu stwierdził, co następuje: "(...) ponieważ okoliczności podane we wniosku zostały w y j a ś n i o n e (podkreślenie SN) zeznaniami Bogdana P. i Andrzeja S." (...).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 168 § 2 KKart. 155 KPKart. 155 § 1 pkt 2 KPKart. 155 § 1 pkt 2art. 155 § 3 KPK§ 2§ 1 pkt 2§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026.