II DSI 4/19

Sygn. akt II DSI 4/19 POSTANOWIENIE Dnia 14 maja 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Konrad Wytrykowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Paweł Czubik Ławnik Lidia Rutecka Protokolant Karolina Majewska przy udziale Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Prokuratora Generalnego - Prokurator Małgorzaty Ziółkowskiej- Siwczyk w sprawie prokuratora Prokuratury Rejonowej w Ł. - M. Z. po rozpoznaniu w Izbie Dyscyplinarnej na posiedzeniu w dniu 14 maja 2019 roku odwołania wniesionego przez obwinionego od postanowienia Sądu Dyscyplinarnego przy Prokuratorze Generalnym z dnia 29 października 2018 r., sygn. akt PK I SD […] na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w związku z art. 171 pkt 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 roku – Prawo o prokuraturze postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Dnia 24 sierpnia 2018 roku Prokurator Okręgowy w Ł., wystąpił do Sądu Dyscyplinarnego przy Prokuratorze Generalnym o obniżenie o 40% wysokości wynagrodzenia przysługującego M. Z. - prokuratorowi Prokuratury Rejonowej w Ł., na czas zawieszenia go w czynnościach służbowych, albowiem zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przez niego przewinienia służbowego określonego w art. 137 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 roku - Prawo o prokuraturze. 2 W dniu 29 maja 2018 roku Prokurator Okręgowy w Ł. zwrócił się do Prokuratora Regionalnego w […] o rozważenie zasadności wszczęcia postępowania wyjaśniającego w sprawie, w której zostało przeprowadzone przez Prokuraturę Okręgową w Ł. postępowanie służbowe zarejestrowane pod sygn. akt PO V WO […]. W dniu 11 lipca 2018 roku, Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego Prokuratora Generalnego dla […] okręgu regionalnego, postanowieniem z dnia 11 lipca 2018 roku, wszczął postępowanie wyjaśniające w sprawie ewentualnych przewinień służbowych popełnionych przez prokuratora prokuratury Rejonowej w Ł. - M. Z., polegających na uchybieniu godności sprawowanego urzędu prokuratora, to jest o czyn z art. 137 § 1 ustawy z dna 28 stycznia 2016 roku - Prawo o prokuraturze. Postanowieniem wydanym w dniu 19 lipca 2018 roku, Prokuratura Okręgowa w S. wszczęła śledztwo w sprawie dopuszczenia się przez M. Z. występków wyczerpujących znamiona art. 286 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. Następnie, zarządzeniem z dnia 27 lipca 2018 roku, na podstawie art. 150 § 1 i 2 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 roku - Prawo o prokuraturze, M. Z. został zawieszony w czynnościach na okres 6 miesięcy, to jest do dnia 27 stycznia 2019 roku. Zarządzenie uprawomocniło się z dniem 14 sierpnia 2018 roku. W dniu 8 sierpnia 2018 roku Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego Prokuratora Generalnego dla […] okręgu regionalnego postanowił, na podstawie art. 153 § 3 i 154 § 4 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 roku - Prawo o prokuraturze, o wszczęciu postepowania dyscyplinarnego wobec M. Z., dotyczącego uchybienia przez niego godności urzędu poprzez podejmowanie, w okresie od stycznia 2012 roku do lutego 2018 roku, działań polegających na przekazywaniu współpracownikom nieprawdziwych informacji o ciężkich chorobach jego córki i wykorzystywanie stworzonej atmosfery współczucia i chęci niesienia pomocy do zaciągnięcia pożyczek i przyjmowania darowizn oraz poprzez posługiwanie się podrobionymi dokumentami, w celu uwiarygodnienia informacji dotyczących życia prywatnego, tj. czynu z art. 137 § 1 ustawy Prawo o prokuraturze. 3 Postanowieniem z dnia 29 października 2018 roku, wydanym w sprawie o sygn. akt PK I SD […], Sąd Dyscyplinarny przy Prokuratorze Generalnym, na podstawie art. 152 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 roku - Prawo o prokuraturze, obniżył do 60% wynagrodzenie przysługujące M. Z. – prokuratorowi Prokuratury Rejonowej w Ł., na czas trwania zawieszenia w czynnościach służbowych. Uzasadniając swoje postanowienie, Sąd Dyscyplinarny wskazał, że zaszły przesłanki ustawowe dla obniżenia wynagrodzenia wobec prokuratora M. Z. a zarazem nie zaistniały szczególne warunki i przyczyny pozwalające na inne ukształtowanie obniżenia wynagrodzenia niż do wysokości 60%. Od tego orzeczenia odwołanie wniósł obwiniony M. Z., zarzucając naruszenie art. 152 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 roku - Prawo o prokuraturze, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na nieokreśleniu w zaskarżonym postanowieniu charakteru przewinienia dyscyplinarnego stanowiącego podstawę do obniżenia wynagrodzenia a tym samym dowolne uznanie, iż zachodzą bliżej nieokreślone przesłanki uzasadniające takie obniżenie. Obwiniony wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Dyscyplinarnemu przy Prokuratorze Generalnym do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu swojego odwołania, obwiniony wskazał, że Sąd Dyscyplinarny jedynie pobieżnie potraktował kwestię charakteru przewinienia dyscyplinarnego, którego miał się dopuścić a ponadto nie wskazał dlaczego właśnie taki a nie inny procent obniżenia wynagrodzenia uznaje za zasadny. W ocenie skarżącego Sąd Dyscyplinarny oparł się jedynie na treści wniosku Prokuratora Okręgowego w Ł., pomijając wyjaśnienia obwinionego. Zdaniem skarżącego, Sąd Dyscyplinarny nie dokonał szczegółowej analizy przewinienia dyscyplinarnego, która pozwoliłaby na precyzyjne określenie czy zachodzą przesłanki do obniżenia wynagrodzenia i w jakiej wysokości takie obniżenie powinno nastąpić. Ponadto, w ocenie skarżącego Prokurator Okręgowy nie wskazał środków dowodowych, które doprowadziły do takich a nie innych kroków ze strony wnioskodawcy, co z kolei ograniczyło prawo obwinionego do obrony. 4 Pismem z dnia 28 listopada 2018 r., skarżący uzupełnił odwołanie zarzucając naruszenie art. 152 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 roku - Prawo o prokuraturze, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na nieokreśleniu w zaskarżonym postanowieniu charakteru przewinienia dyscyplinarnego stanowiącego podstawę do obniżenia wynagrodzenia a ponadto niewskazanie środków dowodowych pozwalających na ustalenie, iż doszło do popełnienia przewinienia dyscyplinarnego charakteryzującego się podejmowaniem działań wskazanych w zaskarżonym postanowieniu, a tym samym dowolne a nie swobodne uznanie, iż zachodzą bliżej nieokreślone przesłanki uzasadniające takowe obniżenie. Sąd Najwyższy zważył co następuje: Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 152 § 2 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 roku — Prawo o prokuraturze (tekst jedn. Dz.U. z 2017 roku, poz. 1767 ze zm.), od postanowienia w przedmiocie obniżenia wynagrodzenia przysługuje odwołanie. Odnosząc się do podniesionego w odwołaniu zarzutu obrazy przepisów postępowania, która miała mieć wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a to art. 152 § 1 ustawy o prokuraturze, w pierwszej kolejności należy odwołać się do treści tego przepisu. Zgodnie z art. 152 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 roku Prawo o prokuraturze w przypadku, gdy prokurator został zawieszony w czynnościach, Sąd Dyscyplinarny przy Prokuratorze Generalnym, na wniosek przełożonego dyscyplinarnego, może obniżyć do 50% wysokość wynagrodzenia prokuratora na czas trwania tego zawieszenia. Wbrew stanowisku wyrażonemu przez obwinionego w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności przemawiające za uwzględnieniem odwołania. Należy podkreślić, że przeciwko M. Z. cały czas prowadzone jest postępowanie dyscyplinarne, w związku z którym zastosowano środek w postaci zawieszenia go w wykonywaniu czynności służbowych oraz powiązane z nim obniżenie wynagrodzenia do 60%. Stosowanie tego środka należało uznać za 5 zasadne i adekwatne co do wysokości. Sąd Najwyższy uznał, że nie sposób dopatrywać się obrazy przepisu art. 152 § 1 ustawy Prawo o prokuraturze w skorzystaniu przez Sąd Dyscyplinarny I instancji z możliwości zastosowania środka, o którym mowa w tym przepisie. Należy w tym miejscu podkreślić, że ustawodawca pozostawił sądom dyscyplinarnym, w oznaczonych przez siebie granicach, swobodę przy orzekaniu o skali obniżenia wynagrodzenia w konkretnej sprawie (Uchwała Sądu Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 23 lutego 2004 r., w sprawie o sygn. akt SNO 2/04). Uznać zatem należy, że sąd dyscyplinarny rozstrzygając o rozmiarach obniżenia wynagrodzenia rozstrzyga w sposób swobodny, bacząc aby obniżenie wynagrodzenia nie przeniosło 50% jego wysokości. W ocenie Sądu Najwyższego, obwiniony traci z pola widzenia fakt, że ograniczenie uposażenia powiązane jest niejako z zawieszeniem w czynnościach służbowych. Sąd Dyscyplinarny I instancji, stosując wobec obwinionego środek w postaci zawieszenia w czynnościach, ograniczył następnie uposażenie obwinionego a tym samym uzupełnił funkcję zabezpieczającą, jaką niesie ze sobą samo zawieszenie, o funkcję represyjną w postaci dolegliwości ekonomicznej. Zdaniem Sądu Najwyższego, obniżenie wynagrodzenia w połączeniu z zawieszeniem w czynnościach spełnić miało względem obwinionego rolę wychowawczą. Obwiniony powinien uświadomić sobie, że jego nieodpowiedzialne zachowanie polegające na przekazywaniu współpracownikom nieprawdziwych informacji o ciężkich chorobach jego córki i wykorzystywanie stworzonej atmosfery współczucia i chęci niesienia pomocy do zaciągnięcia pożyczek i przyjmowania darowizn oraz posługiwanie się podrobionymi dokumentami, w celu uwiarygodnienia informacji dotyczących życia prywatnego, spotkało się z przewidzianą przepisami prawa dolegliwością. Powyższe powinno zmotywować obwinionego do godnego i uczciwego sprawowania urzędu prokuratorskiego w przyszłości. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy uznał, że Sąd Dyscyplinarny I instancji, nie dopuścił się obrazy przepisu art. 152 § 1 ustawy Prawo o prokuraturze i słusznie skorzystał z możliwości zastosowania środka, o którym mowa w tym 6 przepisie. Z tych względów, Sąd Najwyższy utrzymał w mocy postanowienie Sądu Dyscyplinarnego przy Prokuratorze Generalnym z dnia 29 października 2018 roku.