SNO 20/10

Izba Dyscyplinarna2010-05-19

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy art. 22 § 1 k.p.k. może stanowić podstawę prawną do podjęcia zawieszonego postępowania dyscyplinarnego?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny uznał, że art. 22 § 2 k.p.k. wskazuje, iż art. 22 k.p.k. dotyczy nie tylko postanowień o zawieszeniu postępowania, ale także postanowień o jego podjęciu. Odmienna interpretacja prowadziłaby do sytuacji, w której raz zawieszone postępowanie nie mogłoby zostać podjęte, co jest niedopuszczalne. Zatem, Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny zasadnie podjął zawieszone postępowanie dyscyplinarne, powołując jako podstawę prawną art. 22 § 1 k.p.k.
Stan faktyczny
Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny podjął zawieszone postępowanie dyscyplinarne przeciwko sędziemu Sądu Okręgowego, ponieważ ustała podstawa jego zawieszenia, którą było toczące się postępowanie karne. Obrońca obwinionego zaskarżył to postanowienie, zarzucając błędne zastosowanie art. 22 § 1 k.p.k. jako podstawy prawnej do podjęcia postępowania. Podniósł również, że czynione są starania o wniesienie kasacji od wyroku karnego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego o podjęciu zawieszonego postępowania dyscyplinarnego.

Pełny tekst orzeczenia

POSTANOWIENIE Z DNIA 19 MAJA 2010 R. SNO 20/10 Przewodniczący: sędzia SN Andrzej Siuchniński. Sędziowie SN: Jan Górowski, Stanisław Dąbrowski. Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny z udziałem protokolanta w sprawie sędziego Sądu Okręgowego po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2010 r. zażalenia wniesionego przez obrońcę obwinionego na postanowienie Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 17 lutego 2010 r., sygn. akt ASD (...) postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny podjął zawieszone postępowanie dyscyplinarne przeciwko obwinionemu sędziemu Sądu Okręgowego, gdyż ustała podstawa zawieszenia, mianowicie postępowanie karne toczące się przed Sądem Rejonowym w sprawie II K 608/06 przeciwko obwinionemu zostało prawomocnie zakończone. W zażaleniu na powyższe postanowienie obrońca obwinionego podniósł, że Sąd Dyscyplinarny pierwszej instancji błędnie powołał jako podstawę prawną podjęcia zawieszonego postępowania art. 22 § 1 k.p.k. Zdaniem skarżącego, przepis ten odnosi się wyłącznie do samego zawieszenia postępowania, a nie do jego podjęcia. Nadto podniósł, że skarżący czyni starania o wniesienie przez Rzecznika Praw Obywatelskich kasacji od wyroku zapadłego w sprawie II K 608/06. Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje: Z brzmienia art. 22 § 2 k.p.k. wynika, że art. 22 k.p.k. dotyczy nie tylko postanowień zawieszających postępowanie, ale wszystkich orzeczeń w przedmiocie zawieszenia postępowania, co obejmuje także jego podjęcie. Odmienna wykładnia proponowana przez skarżącego prowadziłaby do konkluzji, że raz zawieszonego postępowania nie da się podjąć, co jest nie do przyjęcia. Postępowanie dyscyplinarne zostało zawieszone do czasu prawomocnego zakończenia konkretnego postępowania karnego i to postępowanie zostało prawomocnie zakończone. Zabiegi obwinionego o wniesienie przez Rzecznika Praw Obywatelskich kasacji od prawomocnego wyroku nie mogą mieć wpływu na prawomocność tego wyroku. Zatem, Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny zasadnie 2 podjął zawieszone postępowanie dyscyplinarne i trafnie jako podstawę prawną orzeczenia powołał art. 22 § 1 k.p.k. W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie należało utrzymać w mocy.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 22 § 1 KPKart. 22 § 2 KPKart. 22 KPK§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy